Uzasadnienie
M.L., którego skarga na decyzję w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych została oddalona wyrokiem z dnia 15 lipca 2009 r., wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie na jego rzecz radcy prawnego oświadczając, iż pozostaje w izolacji więziennej i nie posiada dochodu ani majątku.
Do wniosku załączone zostało zaświadczenie aresztu śledczego o tym, iż skarżący przebywa w nim od 24 lipca 2009 r. i nie jest zatrudniony odpłatnie.
Dodatkowo z akt administracyjnych sprawy (k.
35) wynika, iż przewidywany koniec odbywania przez M.L. kary pozbawienia wolności przypada na dzień 7 maja 2012 r. oraz, że są wobec niego prowadzone postępowania egzekucyjne (na łączną kwotę ok. 420000 zł) i jest zarejestrowany w Rejestrze Dłużników Niewypłacalnych.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Ponieważ z mocy art. 239 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami;
w skrócie: "p.p.s.a."), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, rozstrzygnięcie przedmiotowego wniosku ogranicza się do kwestii ustanowienia radcy prawnego.
Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy.
Skoro zatem materiał dowodowy daje podstawę do stwierdzenia, iż skarżący nie jest w stanie ponieść kosztu usług radcy prawnego, wniosek o jego ustanowienie podlegał uwzględnieniu stosownie do normy wynikającej z art. 246 § 1 p.p.s.a. Stosowne w tym względzie postanowienie wydane zostało w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.