Uzasadnienie
We wniosku, złożonym na urzędowym formularzu, skarżąca – H. M. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu nawiązała do sprawy będącej przedmiotem skargi. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z "partnerem życiowym", u którego mieszka – własnego mieszkania nie posiada. Skarżąca nie wykazała żadnego majątku. W rubryce nr 10 wykazała dochód własny i partnera z tytułu "ośrodek pomocy społecznej ("[...]")" w kwotach po "[...]", natomiast w rubryce nr 11 jako zobowiązania i stałe wydatki – "[...]" na energię i media oraz "[...]" przesyłane na utrzymanie córki.
Wobec tego, iż z mocy art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., w skrócie: ppsa) skarżąca nie ma w niniejszej sprawie obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie jako zbędne podlega umorzeniu stosownie do art. 249a ppsa. Tym samym w zakresie merytorycznego rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku pozostaje kwestia ustanowienia adwokata.
Zgodnie z art. 262 ppsa, do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ppsa, ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika dla osoby fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącej i jej partnera stwierdzić należy, iż nie pozwala ona na poniesienie kosztów związanych z ustanowieniem adwokata, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny. Wskazać należy, iż skarżąca i jej partner mieszkają w "[...]", są osobami bezrobotnymi, a jedynymi źródłami ich utrzymania są "[...]" świadczenia socjalne, z których część (w zmiennej wysokości) skarżąca stara się przeznaczać ponadto na pomoc dla córki – na jej utrzymanie. W sytuacji, gdy skarżąca i jej partner znajdują się w tak trudnej sytuacji życiowej, że obydwoje objęci zostali pomocą właściwych "[...]" instytucji świadczących pomoc socjalną, za obiektywnie niemożliwe uznać należy zabezpieczenie przez skarżącą środków pieniężnych, które mogłyby być przeznaczone na pokrycie kosztów postępowania związanych z ustanowieniem adwokata, a skarżąca i jej partner nie posiadają środków majątkowych, które umożliwiłyby jej ich poniesienie.
Tym samym, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 i art. 249a ppsa, orzeczono jak w sentencji.