Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 14 czerwca 2017 r. Wojewoda Warmińsko – Mazurski wniósł o orzeczenie o niezgodności z prawem uchwały Zarządu Powiatu Mrągowskiego z dnia 11 maja 2016 r., nr 59/573/2016 w sprawie ustalenia stawek odpłatności za pobyt i wyżywienie dla wychowanków Bursy Międzyszkolnej w Mrągowie na rok szkolny 2016/2017 oraz cen za noclegi w Szkolnym Schronisku Młodzieżowym na rok 2016.
W uzasadnieniu skargi organ nadzoru wskazał, że w jego ocenie na posiedzeniu Zarządu Powiatu w dniu 11 maja 2016 r. nie było wymaganego kworum, ponieważ obecnych było dwóch członków Zarządu, a trzeci uczestniczył przez teletransmisję w czasie rzeczywistym, co powoduje, że udział tego ostatniego nie może zostać uznany za spełniający ustawowy wymóg "obecności" podczas głosowania.
W odpowiedzi na skargę Powiat Mrągowski – Zarząd Powiatu wniósł o jej oddalenie, wskazując, że w dniu podjęcia uchwały Zarząd liczył trzy osoby, zatem wystarczające kworum wynosiło dwie osoby i tylu członków Zarządu było obecnych na posiedzeniu oraz brało udział w głosowaniu nad zaskarżona uchwałą, natomiast trzeci członek Zarządu uczestniczył w posiedzeniu przez teletransmisję.
Pismem z dnia 15 września 2017 r. Wojewoda Warmińsko - Mazurski cofnął skargę, powołując się na wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wydane w innych sprawach, w których Sąd podzielił stanowisko organu nadzoru co do niedopuszczalności udziału w obradach i głosowania w trybie tzw. telekonferencji, ale jednocześnie stwierdził, że w świetle art. 24 Statutu Powiatu Mrągowskiego skład Zarządu Powiatu obradujący w dniach 11 i 25 maja 2016 r. zapewniał wymagane kworum do podejmowania uchwał.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm., dalej jako: p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159).
W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postępowanie sądowe należało zatem umorzyć.