Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi A.Z. (72 l.) zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. Stwierdziła, iż nie jest w stanie ich ponieść, gdyż po opłaceniu czynszu (700 zł), telefonu (100 zł), energii (100 zł) oraz leków dla siebie i niepełnosprawnej córki (200 zł) pozostaje im na życie 650 zł. Oświadczyła, iż dochody dwuosobowego gospodarstwa domowego składają się z emerytury (1121 zł) i renty socjalnej (611 zł). Jedyny majątek stanowi spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu o powierzchni 73 m2. Do wniosku dołączone zostały: odcinek przekazu pocztowego emerytury za czerwiec 2011 r., dowód wpłaty na rachunek spółdzielni mieszkaniowej z 10 lutego 2011 r. i dowód wpłaty na rachunek TP S.A. z 14 lipca 2011 r.)
Zgłoszony postulat należało uznać za zasadny.
Stosownie do unormowania zawartego w art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami), zwolnienie osoby fizycznej od kosztów sądowych w całości lub w części, stanowiąc przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Informacje poświadczone przez skarżącą dają podstawę do stwierdzenia, iż posiadane przez nią środki wystarczają jedynie na zaspokajanie podstawowych potrzeb bytowych, w związku z czym nie ma ona możliwości uiszczenia choćby części kosztów sądowych.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 wskazanej ustawy, powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.