Uzasadnienie
Decyzją z dnia "[...]", nr "[...]", Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta O. z dnia "[...]", nr "[...]", w przedmiocie ustalenia na rzecz Gminy O. od Spółki A w O. opłaty adiacenckiej w kwocie 5.310,00 zł. z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, oznaczonej numerem "[...]", obręb "[...]" miasta O. - stanowiącej własność Spółki A - na skutek jej podziału. Wskazana decyzja została skutecznie doręczona Spółce A w dniu 25 marca 2008r.
W dniu 25 lipca 2008r. (data nadania przesyłki pocztowej) Spółka A w O. wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, do której załączyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Postanowieniem z dnia 4 września 2008r., Sygn. akt II SA/Ol 563/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił Spółce A w O. przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Wskazane orzeczenie Sądu jest prawomocne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została doręczona stronie skarżącej w dniu 25 marca 2008r. Pomimo, że zawierała ona prawidłowe pouczenia o trybie i terminie wniesienia środka zaskarżenia, skarga na powyższą decyzję została skutecznie wniesiona dopiero w dniu 25 lipca 2008r. (data nadania przesyłki pocztowej), a zatem z uchybieniem ustawowego terminu, który upłynął w dniu 24 kwietnia 2008r.
Ponieważ w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został rozpatrzony przez Sąd negatywnie, a strona skarżąca w ustawowym terminie nie zaskarżyła postanowienia w tym przedmiocie, skargę wniesioną z uchybieniem 30-dniowego terminu, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, należało odrzucić.