Uzasadnienie
Decyzją z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza "[...]" z dnia "[...]" odmawiającą przyznania J. K. (skarżący) świadczenia pielęgnacyjnego.
Wskazaną decyzję, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji, doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 1 czerwca 2020 r. wraz z pouczeniem, iż stronie przysługuje prawo złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
W dniu 1 lipca 2020 r. pełnomocnik skarżącego wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]", skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]".
Pismem z dnia 10 lipca 2020 r., nadanym w dniu 14 lipca 2020 r. w UP w "[...]", Samorządowe Kolegium Odwoławcze w "[...]" przekazało skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zgodnie z prezentatą skarga J. K. wpłynęła do organu odwoławczego w dniu 17 lipca 2020 r.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, z uwagi na uchybienie terminu do złożenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia.
Skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym skargę należy wnieść za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżony akt (art. 53 § 1, art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej p.p.s.a.). Wniesienie skargi z uchybieniem tego terminu powoduje jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja, zawierająca pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi, doręczona została pełnomocnikowi skarżącego w dniu 1 czerwca 2020 r. Zatem skarga na powyższą decyzję powinna zostać wniesiona najpóźniej w dniu 1 lipca 2020 r. za pośrednictwem organu, który ją wydał (SKO w "[...]").
Pełnomocnik skarżącego skargę z dnia 30 czerwca 2020 r., jakkolwiek adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wniósł w dniu 1 lipca 2020 r. za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]", które przekazało skargę do SKO w dniu 14 lipca 2020 r.
Okoliczności powyższe wskazują, że w terminie do wniesienia skargi, który upłynął z dniem 1 lipca 2020 r., skarga została wniesiona za pośrednictwem innego organu niż ten, którego akt został zaskarżony. W takim przypadku o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez ten organ pod adresem właściwego organu administracji publicznej (por. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wyd. Prawnicze Lexis – Nexis, Warszawa 2005, s.248 i orzecznictwo tam powołane). W orzecznictwie sądów administracyjnych, które Sąd podziela przyjmuje się, że w sytuacji, gdy skarga została wniesiona za pośrednictwem organu innego niż ten, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, tak jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie, skarga powinna zostać przekazana właściwemu organowi administracji publicznej.
O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez niewłaściwy organ administracji publicznej pod adresem organu właściwego (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 5 października 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 824/06 - LEX nr 291155, postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 31 marca 2008 r., sygn. akt I SA/Gl 155/08 - LEX nr 381455).
W sprawie niniejszej termin do wniesienia skargi upłynął w dniu z dniem 1 lipca 2020 r. Natomiast przekazanie skargi do organu, za pośrednictwem którego skarga powinna być wniesiona, nastąpiło w dniu 14 lipca 2020 r. Oczywiste więc jest, że termin do wniesienia skargi nie został zachowany.
Skarga wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z tych względów należało orzec, jak w postanowieniu