Uzasadnienie
W dniu 30 kwietnia 2014r. Fundacji A zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", uchylającą decyzję Burmistrza z dnia "[...]", którą organ I instancji odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie fermy norek na 58 DJP, składającej się z pawilonów hodowlanych, budynku gospodarczego z częścią magazynową i socjalną, płyty gnojowej ze zbiornikiem na ścieki gnojowe, przyłącza wodociągowego i kanalizacyjnego, zbiornika na ścieki technologiczne o poj. do 10 m3, zbiornika na ścieki bytowe o poj. do 10 m3 oraz zjazdu z drogi publicznej, przewidzianej do realizacji na działce nr "[...]" w obrębie geodezyjnym P., gm. G. i przekazującą sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
Pismem z dnia 21 lipca 2014r. strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Uzasadniła, że wykonanie kasacyjnej decyzji SKO przez organ I instancji przed rozstrzygnięciem sprawy przez WSA zniweczy działania skarżącej do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji, której wykonanie może mieć nieodwracalne negatywne skutki dla mieszkańców P. Dlatego zasadnym jest uniemożliwienie realizacji spornej inwestycji do czasu wydania przez Sąd wyroku w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., nazywanej w skrócie: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z treści tego przepisu wynika, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie akty, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie "wykonanie aktu administracyjnego" należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny stanu rzeczy lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy więc akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, str. 295).
Mając na uwadze charakter instytucji procesowej wstrzymania wykonania aktu, przyjąć należy, że zaskarżona decyzja uchylająca decyzję organu I instancji i przekazująca temu organowi sprawę w przedmiocie wniosku o ustalenie warunków zabudowy do ponownego rozpatrzenia nie należy do aktów kwalifikujących się do wykonania w znaczeniu tu omawianym. Kasacyjny charakter rozstrzygnięcia oznacza, że decyzja administracyjna nie przyznaje uprawnień ani nie nakłada obowiązków na adresata tego rodzaju decyzji, albowiem obowiązki prawne, jakie są związane z powyższym aktem, dotyczą jedynie organu administracji publicznej, a nie strony postępowania. Nie doszło zatem w sprawie do wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym, a decyzja organu odwoławczego wywołuje jedynie skutki procesowe polegające na ukształtowaniu toku postępowania poprzez zwrócenie sprawy warunków zabudowy do organu niższej instancji (tak: WSA w Warszawie w postanowieniu z dnia 23 kwietnia 2014r., sygn. akt VII SA/Wa 68/14, niepubl.).
Nie ma zatem możliwości wstrzymania wykonania decyzji kasacyjnej. Decyzja kasacyjna nie wymaga wykonania i nie nadaje się do wykonania, bowiem w wyniku wydania takiej decyzji ostatecznej na stronie nie ciąży żaden obowiązek nadający się do dobrowolnego wykonania bądź kwalifikujący się do egzekucji (por. postanowienie NSA z 6 października 2010 r., II GZ 281/10; postanowienie NSA z 23 kwietnia 2008 r., II OZ 345/08; postanowienie NSA z 24 stycznia 2008 r., II OZ 19/08; postanowienie NSA z 24 stycznia 2008 r., II OSK 1799/07; postanowienie NSA z 17 stycznia 2008 r., II GZ 220/07, publ. na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl).
Tym samym skoro decyzja kasacyjna nie nadaje się do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania, gdyż nie wywołuje bezpośrednich skutków, o których mowa w cytowanym przepisie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.