Uzasadnienie
Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że uchwałą Nr "[...]" z dnia "[...]" Rada Miasta "[...]" – powołując art. 229 pkt 3 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego - uznała za niezasadną skargę C.M. na działalność Dyrektora oraz pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej "[...]".
W skardze na powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie – C.M. wniosła o jej uchylenie, zarzucając organowi podjęcie uchwały na podstawie fałszywych dowodów przedstawionych przez Komisję Rewizyjną Rady Miasta. Podała przy tym, że Komisja nie przeprowadziła kontroli w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej, a stan faktyczny sprawy ustaliła przede wszystkim na podstawie rozmowy z Dyrektorem Ośrodka, którego stanowisko uznała za wiarygodne. Podniosła, że Komisja badając jej skargę zwróciła się o opinię do Zastępcy Prezydenta Miasta ds. Inwestycji, zamiast do Zastępcy Prezydenta Miasta ds. Pomocy Społecznej, skutkiem czego doszło do przekroczenia uprawnień przez Zastępcę Prezydenta Miasta ds. Inwestycji, który udzielił odpowiedzi na skargę.
Ponadto wskazała, że Komisja nie rozpatrzyła jej zarzutów dotyczących niegospodarnego i nieprawnego zarządzania środkami pieniężnymi przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej oraz działania na szkodę innych wychowanków rodzin zastępczych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na akty, czynności lub bezczynność organów administracji publicznej.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sądy administracyjne nie są jednak właściwe do rozpoznawania skarg powszechnych, wnoszonych w trybie określonym w dziale VIII (art. 227-240) ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071 ze zm.), a więc skarg związanych z krytyką wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników. Sądy te nie są także właściwe do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w tym trybie, a zatem i do kontroli legalności rozstrzygnięć wydawanych na skutek rozpoznania tych skarg (podobne stanowisko prezentowane jest m.in. w postanowieniu NSA z 25 lutego 2009r., Sygn. akt II OSK 241/09, niepublikowane).
W niniejszej sprawie nie może budzić żadnych wątpliwości, że zaskarżona uchwała Rady Miasta została podjęta w trybie Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (na podstawie art. 229 pkt 3) na skutek skargi powszechnej, w której C.M. wskazywała na niezgodne z prawem działanie Dyrektora oraz pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej "[...]".
Skoro takie uchwały nie podlegają kontroli sądu administracyjnego, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić.