Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztyniez 10 października 2017 r., sygn. akt II SA/Ol 577/17

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Skład
Sędzia WSA Tadeusz Lipiński przewodniczący
Sędzia WSA Katarzyna Matczak sprawozdawca
Sędzia WSA Ewa Osipuk
specjalista Anna Piontczak protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 10 października 2017 r.
Sprawa
sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Zarządu Powiatu z dnia "[...]", nr:[...]" w przedmiocie uzgodnienia projektowanej lokalizacji kanalizacji deszczowej na działce nr "[...]", będącej w trwałym zarządzie Domu Pomocy Społecznej postanawia umorzyć postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Uzasadnienie

Wojewoda w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na uchwałę Zarządu Powiatu nr [...] z dnia [...] w sprawie uzgodnienia projektowanej lokalizacji kanalizacji deszczowej na działce nr [...], będącej w trwałym zarządzie Domu Pomocy Społecznej w M..

W odpowiedzi na skargę Powiat - Zarząd Powiatu wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej.

Pismem procesowym z dnia 14 września 2017r. Wojewoda cofnął skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje

W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej: p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest, stosownie do treści art. 60 zdanie 3 p.p.s.a., od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony skarżącej z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159).

W świetle materiału zebranego w sprawie i treści oświadczenia złożonego przez skarżącego, cofnięcie skargi nie budzi - z tego punktu widzenia - wątpliwości. Sąd uznał bowiem cofnięcie skargi za dopuszczalne, ponieważ nie zmierza ono do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.

W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu. Z tego też względu orzeczono, jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.