Uzasadnienie
A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na pracownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w "[...]" – Panią K. zarzucając jej nieodpowiednie zachowanie się w stosunku do klientów ośrodka oraz nieodpowiednie wywiązywanie się z obowiązków służbowych dotyczących pomocy społecznej w zakresie zakupu posiłków dla podopiecznych MOPS w "[...]". W skardze podniósł, że obiady spożywane przez podopiecznych ośrodka są nieświeże i grożą zatruciem.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w "[...]" wniósł o jej odrzucenie, a w przypadku nie uwzględnienia tego wniosku, o jej oddalenie. Podniesiono, iż w związku z tym, że przedmiotem skargi jest działalność pracownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w "[...]" organem właściwym do jej rozpoznania jest Dyrektor MOPS, nie zaś sąd administracyjny. Jednocześnie wskazano, iż zarzuty stawiane przez skarżącego są nieprawdziwe, posiłki przygotowywane są zgodnie z obowiązującymi normami żywienia, a ich dystrybucja spełnia normy sanitarno-higieniczne przewidziane przepisami prawa. Nadto, nie zarejestrowano żadnych skarg dotyczących nieprawidłowości w zachowaniu oskarżonego pracownika ośrodka.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach.
Ponadto, stosownie do treści art. 4 p.p.s.a. sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Powyższe oznacza, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach. W szczególności nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych, objętych przepisami działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej jako: k.p.a.).
Zasada ta znajduje zastosowanie również w rozpoznawanej sprawie, bowiem przedmiotem zaskarżenia jest działalność pracownika organu pomocy społecznej.
Jak słusznie zauważył organ w odpowiedzi na skargę do rozpoznania niniejszej skargi nie jest właściwy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie lecz Dyrektor MOPS. Skarga na pracownika organu administracji rozpoznawana jest bowiem w trybie wnioskowo-skargowym uregulowanym w Dziale VIII k.p.a. Skarga powszechna jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, który nie daje jednak podstaw do żądania wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze.
W konsekwencji, działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg, nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów zawartych w art. 3 § 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.