Uzasadnienie
A. S. wniósł skargę na działalność Dyrektora i pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. W skardze zarzucił, że sekretarka MOPS na polecenie Dyrektora MOPS odmówiła przyjęcia podania. Ponadto była w stosunku do skarżącego niemiła, używała w stosunku do skarżącego obelżywych słów, a w tym zachowaniu wspierał ją jeden z pracowników MOPS. Skarżący wskazał, że zastępca Dyrektora MOPS nie odpisuje na jego pisma, a w gabinecie u jednego z wymienionych przez skarżącego z nazwiska pracowników ciągle przesiaduje inny pracownik organu na pogaduszkach. Z uwagi na powyższe skarżący wniósł o wyciągnięcie konsekwencji służbowych wobec wymienionych z nazwisk i pełnionych funkcji pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej oraz Dyrektora tego Ośrodka.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi Burmistrz wskazał, że analiza treści skargi prowadzi do wniosku, że organem właściwym do jej rozpoznania winna być Rada Miejska. Uzasadniając zaś wniosek o oddalenie skargi Burmistrz argumentował, że skarga nie jest zasadna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Sądy te sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 p.p.s.a.).
W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1 -3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Powyżej przytoczone przepisy wyznaczają zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego oraz zakres rzeczowy postępowania sądowoadministracyjnego. Oznacza to, iż sąd administracyjny w trakcie wykonywania kontroli administracji publicznej winien w każdym przypadku ustalić, czy zaskarżony akt podjęty przez organ administracji lub bezczynność organu mieści się w zakresie właściwości sądu administracyjnego.
Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest negatywna – w ocenie skarżącego - działalność Dyrektora oraz pracowników MOPS. Skarżący domaga się, aby wobec tych osób wszcząć postępowania karne i dyscyplinarne. Sprawa ta nie należy zatem do kognicji sądu administracyjnego, gdyż nie jest objęta zakresem właściwości sądów administracyjnych. W żadnym z wyżej wymienionych przepisów ustawodawca nie wskazuje, że skargi na pracowników organów administracji publicznej rozpoznają sądy administracyjne.
W tej sytuacji skarga jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., podlegała odrzuceniu o czym orzeczono w sentencji postanowienia