Uzasadnienie
W reakcji na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi A.B. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu wskazał, iż nie posiada żadnego majątku ani żadnych zasobów finansowych; ma 70 lat i całość emerytury wydaje na bieżące wydatki oraz ratowanie zdrowia.
Nadto z oświadczenia wynika, iż skarżący sam prowadzi gospodarstwo domowe, jego emerytura wynosi 1981,55 zł netto/mies., a stałe miesięczne wydatki to: czynsz najmu (1100 zł), opłaty za media (ok. 300 zł) i koszty leczenia (100-200 zł).
W dodatkowym oświadczeniu z 17 września 2018 r. skarżący podał wysokość miesięcznych wydatków na energię elektryczną (ok. 100 zł), gaz (15 zł), telefon (38 zł), telewizję (60 zł) i internet (50 zł). Wskazał, iż po opłaceniu wydatków związanych z mieszkaniem pozostaje mu ok. 620 zł, co musi wystarczyć na pozostałe potrzeby, w tym żywność i lekarstwa na choroby układu krążenia i choroby ortopedyczne.
Do pisma dołączone zostały: odcinek przekazu pocztowego z ZUS, kopia umowy najmu lokalu mieszkalnego i potwierdzenia uiszczenia wydatków związanych z mieszkaniem.
Mając za podstawę informacje poświadczone przez skarżącego należy przyjąć, iż znajduje się on w sytuacji, w której wygospodarowanie środków na choćby częściowe pokrycie kosztów sądowych, a tym bardziej opłacenie profesjonalnego pełnomocnika, nie jest możliwe. W świetle art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) ów stan rzeczy uzasadnia uwzględnienie zgłoszonego postulatu. Jak bowiem stanowi wskazany przepis, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, następuje przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Obejmuje ono zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 ww. ustawy).
Z tej przyczyny orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy, powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień dotyczących prawa pomocy.