Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 marca 2016r. H. S. Firma A wywiodła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia "[...]" w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
Zgodnie z przepisem art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ppsa (Dz. U. z 2016r. poz. 718) od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis sądowy.
Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku wniesienia skargi przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.).
W myśl § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis w przedmiotowej sprawie wynosi 450 zł.
Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2016r. Referendarz sądowy odmówił zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 7 lipca 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie utrzymał w mocy ww. postanowienie Referendarza.
Następnie, w związku z uprawomocnieniem się ww. postanowienia z dnia 14 czerwca 2016r. o odmowie zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych, na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 8 lipca 2016r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało doręczone skutecznie stronie skarżącej w dniu 14 lipca 2016r. (potwierdzenie odbioru, akta sądowe, k. – 42).
Wpis od skargi w zakreślonym terminie, który upłynął 21 lipca 2016r. nie został uiszczony. Wobec tego, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.