Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...], którą na podstawie art. 16a ustawy o świadczeniach rodzinnych, odmówił przyznania I.P. prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu opieki nad niepełnosprawnym mężem J.P. W uzasadnieniu organ podzielił ocenę organu I instancji, że wnioskodawczyni nie zrezygnowała z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad mężem, gdyż nie pracowała zawodowo od [...] 1997 r. i nadal nie pracuje.
Wcześniej decyzją z [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 17 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych oraz art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, uchyliło decyzję organu I instancji i przyznało I.P. prawo do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu opieki nad niepełnosprawnym mężem J.P., które pobierane było do dnia 30 czerwca 2013 r.
W dniu 16 stycznia 2014 r. I.P. zaskarżyła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, podnosząc argumenty powołane w odwołaniu. Podkreśliła, że niepełnosprawność męża uniemożliwia jej podjęcie jakiejkolwiek pracy zawodowej.
Postanowieniem z dnia 17 lutego 2014 r. sygn. II SA/Ol 144/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zawiesił postępowanie sądowe w tej sprawie w związku z wystosowanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego, co do konstytucyjności art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych.
W dniu 3 czerwca 2014 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącej (karta 28 akt), w którym wycofała wniesioną skargę na decyzję z dnia [...].
Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2014 r. sygn. II SA/Ol 144/14 podjęto postępowanie w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej: ustawą ppsa. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Skarżąca skutecznie cofnęła skargę, zaś Sąd nie stwierdził, aby zachodziły przesłanki do uznania, iż cofnięcie skargi w rzeczonej sprawie jest niedopuszczalne. Wobec powyższego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.