Uzasadnienie
M. G. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą jej przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad niepełnosprawnym ojcem.
Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2013r. WSA w Olsztynie zawiesił postępowanie sądowe z uwagi na przedstawienie Trybunałowi Konstytucyjnemu przez grupę posłów pytania prawnego co do zgodności z Konstytucją RP art. 16a ust. 2,3,4,5 i art. 17 ust. 1b ustawy o świadczeniach rodzinnych.
Pismem z dnia 29 maja 2014r. skarżąca cofnęła skargę w związku z wejściem w życie przepisów ustawy z dnia 4 kwietnia 2014r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów.
Wobec powyższego WSA w Olsztynie postanowieniem z dnia 5 czerwca 2014r. podjął zawieszone postępowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W rozpoznawanej sprawie zaistniała przesłanka określona omawianym przepisem.
Skarżąca cofnęła skargę na skutek wejścia w życie przepisów umożliwiających uzyskanie przez nią świadczeń związanych ze sprawowaniem opieki nad niepełnosprawnym ojcem (w tym za okres, za który utraciła prawo do świadczenia pielęgnacyjnego). Sąd uznał zatem, że cofniecie skargi jest dopuszczalne i w oparciu o cytowany wyżej przepis umorzył postępowanie sądowe.