Uzasadnienie
Z przekazanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie akt sprawy wynika, że decyzją z dnia 23 maja 2022 r., Nr Rep.973/ŚR/22 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Elblągu, po rozpatrzeniu odwołania B. S., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 11 kwietnia 2022 r. w sprawie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad niepełnosprawnym siostrzeńcem.
W dniu 11 lipca 2022 r. (data nadania przesyłki u operatora pocztowego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynęła skarga B. S. (dalej jako: "Skarżąca"), nazwana "odwołaniem", od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu nr Rep.973/ŚR/22 w sprawie świadczenia pielęgnacyjnego, w której wniesiono o przyznanie wskazanego świadczenia. Skarżąca wyjaśniła, że opiekę nad siostrzeńcem sprawuje od czasu choroby swojej siostry tj. od 2000 roku, zaś od 2006 r. była dla niego rodziną zastępczą.
Zarządzeniem z dnia 12 lipca 2022 r. skarga powyższa została przekazana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu (dalej jako: "Kolegium", "organ"), które w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie, zaś z ostrożności procesowej o jej oddalenie. Podniesiono, że kwestionowana skargą decyzja organu została doręczona w dniu 6 czerwca 2022 r., zaś Skarżąca zakwestionowała ją skargą wniesioną w dniu 14 lipca 2022 r., bowiem z tą datą skarga została przekazana do Kolegium przez WSA w Olsztynie. Powyższe oznacza, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu zakreślonego dla dokonania takiej czynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Jak wskazano powyżej, Skarżąca wniosła w dniu 11 lipca 2022 r. (data nadania przesyłki w UP) skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 maja 2022 r. w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad niepełnosprawnym siostrzeńcem.
Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329), dalej jako: "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin, o którym mowa w § 1 i 2, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi (art. 53 § 4 p.p.s.a). Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a). Natomiast zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Z nadesłanych akt tej sprawy wynika, że Skarżąca kwestionowaną decyzję otrzymała w dniu 6 czerwca 2022 r. (karta 18 akt administracyjnych), w której treści zostało zawarte prawidłowe pouczenie co do terminu i sposobu wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Skarga powyższa mogła być skutecznie złożona w terminie 30 dni, a zatem do dnia 6 lipca 2022 r. Ponieważ taka skarga została wniesiona za pośrednictwem operatora pocztowego dopiero w dniu 11 lipca 2022 r., to nie budzi wątpliwości Sądu, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Nadto już w dacie wniesienia skargi bezpośrednio do Sądu miało miejsce uchybienie terminu do wniesienia skargi.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.