Uzasadnienie
Uchwałą z dnia 25 kwietnia 2013 r. nr XXV/205/13 Rada Gminy Biskupiec uchwaliła regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie gminy Biskupiec.
W skardze, złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, Wojewoda Warmińsko – Mazurski wniósł o stwierdzenie nieważności powyższej uchwały w części dotyczącej § 1 ust. 1 pkt 4, ust. 2 pkt 3 i 5, § 2 ust. 1 pkt 2, pkt 3 w zakresie wyrażenia "umieszczenia ich na terenach utwardzonych lub w altankach śmietnikowych", pkt 5 oraz § 6 ust. 6 załącznika nr 1 do w/w uchwały. Organ nadzoru stwierdził, że Rada Gminy rażąco naruszyła prawo, gdyż w § 1 ust. 1 pkt 4 Regulaminu zdefiniowała pojęcie "odpady komunalne" odmiennie niż zostało ono zdefiniowane w art. 3 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. 2013 r. poz. 21), zaś w § 1 ust. 2 pkt 3 załącznika do uchwały zdefiniowała "odpady niebezpieczne" odmiennie, niż stanowi art. 3 ust. 4 wymienionej ustawy.
Ponadto, w § 3 ust. 2 pkt 5 Regulaminu zawarto definicję "zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego" niezgodną z treścią ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz.U. nr 180 poz. 1495 z późn. zm.). Ze względu na działanie bez podstawy prawnej, Wojewoda zakwestionował wprowadzone do § 2 ust. 1 załącznika do uchwały rozwiązania przewidujące, że na każdego właściciela nieruchomości nakłada się obowiązek: przygotowania na nieruchomości utwardzonego terenu lub altanki śmietnikowej do postawienia urządzeń służących do zbierania odpadów komunalnych- w przypadku zbierania odpadów komunalnych oraz gromadzenia w tych urządzeniach odpadów komunalnych powstających w gospodarstwie domowych (pkt 2) i umieszczenia urządzeń służących do zbierania odpadów komunalnych na terenach utwardzonych lub w altankach śmietnikowych (pkt 3). Wojewoda stwierdził, że postanowienia te nie mieszczą się w dyspozycji art. 4 ust. 2 pkt 2, gdyż dotyczą warunków odnoszących się do miejsca gromadzenia odpadów komunalnych, a nie pojemników przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych.
Zakwestionował również legalność nałożenia w § 2 ust. 1 pkt 5 na właścicieli obowiązku polegającego na dbaniu o czystość i estetykę budynków i ogrodzeń oraz § 6 ust. 6 Regulaminu, o postępowaniu z odpadami ulegającymi biodegradacji powstałymi w rejonie zabudowy jednorodzinnej i zagrodowej, nakładający na właściciela nieruchomości obowiązek selektywnej zbiórki i kompostowania a także określający sposób kompostowania.
Jednocześnie Wojewoda podał, że Rada Gminy Biskupiec uchwałą z dnia 28 maja 2013 r. nr XXVI/215/13 zmieniła zaskarżoną uchwałę w ten sposób, że nadała nowe brzmienie § 15 i skreśliła § 17 tej uchwały, lecz nie usunęła wskazanych w skardze niezgodnych z prawem przepisów.
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o jej uwzględnienie. Rada przyznała, że wskazane wyżej wyrażenia językowe i pojęcia użyte w skarżonej uchwale wykraczają poza ustawowe umocowanie lub nie mieszczą się w dyspozycji art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Rada dodała, że w dniu 20 czerwca 2013 r. podjęła uchwałę nr XXVIl/228/13 w sprawie dokonywania zmian w treści uchwały Nr XXV/205/13 Rady Gminy Biskupiec z dnia 25 kwietnia 2013 r. w sprawie uchwalenia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Biskupiec.
Wnioskiem z dnia 19 lipca 2013 r. Wojewoda cofnął skargę podając, że w wyniku podjęcia przez Radę Gminy Biskupiec uchwały nr XXVII/228/13 z dnia 20 czerwca 2013 r. zmieniającej zaskarżoną uchwałę, ustały przesłanki uzasadniające wniesienie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl natomiast z art. 161 §1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W niniejszej sprawie, wnioskiem z dnia 19 lipca 2013 r. Wojewoda cofnął wniesioną skargę.
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości, a zatem wola skarżącego Wojewody, jako dysponenta skargi jest dla Sądu wiążąca. Związanie Sądu wolą skarżącego jest wynikiem przyjętej zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą od chwili jej wpływu do organu, do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji.
Ponieważ cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym, oświadczenie strony złożone w tym przedmiocie należy uznać za dopuszczalne.
Nie dopatrując się zatem okoliczności, przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd postępowanie w sprawie umorzył na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.