Uzasadnienie
Decyzją z dnia "[...]" Komendant Wojewódzki Policji, po rozpatrzeniu odwołania L.B. od decyzji Komendanta Powiatowego Policji z dnia "[...]", utrzymał w mocy decyzję którą organ I instancji, na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym(Dz. U z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zmianami) skierował odwołującego się na badania lekarskie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy podał, że Komendant Powiatowy Policji prawidłowo orzekł o skierowaniu na badania lekarskie osoby, która kierowała pojazdem w stanie nietrzeźwości.
Na wymienioną decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji L.B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, w której kwestionował stan faktyczny, stanowiący podstawę rozstrzygnięcia w sprawie.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o umorzenie postępowania. W uzasadnieniu wniosku organ powołał się na własną decyzję z dnia "[...]", wydaną w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz.1270 ze zmianami), którą uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie. W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy wskazał, na nowe ustalenia faktyczne, z których wynika, że strona skarżąca nie posiada żadnych uprawnień do kierowania pojazdami. Tymczasem art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. "b" ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym pozwala na poddanie badaniu tylko osoby, posiadającej uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym, bo tylko w stosunku do takiej osoby możliwe jest cofnięcie posiadanych uprawnień, w razie stwierdzenia przeciwwskazań zdrowotnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz.1270 ze zmianami),powoływanej dalej jako p.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W rozpoznawanej sprawie, na skutek wniesienia skargi organ II instancji skorzystał z uprawnienia, danego mu przez cytowany przepis art. 54 § 3 p.p.s.a. wydając decyzję autokontrolną. Wobec tego z obrotu prawnego usunięta została zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, a skarga w niniejszej sprawie stała się bezprzedmiotowa. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego mamy bowiem do czynienia wówczas, gdy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. W orzecznictwie i piśmiennictwie przyjmuje się, że taka sytuacja zaistnieje w szczególności w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Warszawa 2005, s. 495 oraz niepublikowany wyrok NSA z 25.10.2005r., II OSK 85/05).
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Skoro zatem organ odwoławczy korzystając z uprawnień autokontrolnych określonych w art. 54 § 3 p.p.s.a. wyeliminował z obrotu prawnego decyzje kwestionowane przez skarżącego, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a.