Uzasadnienie
W dniu 3 lipca 2019r. do Starosty Powiatu wpłynęła skarga J.W. skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem organu, na akt tego organu z zakresu administracji publicznej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu stałej organizacji ruchu na drodze gminnej Nr [...] ul. [...] w K., przedstawionej przez Gminę K. Zarzucono naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 23 września 2003r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarzadzaniem oraz przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 3 lipca 2003r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na dogach, w związku z czym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego aktu w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania na jego rzecz.
Wskazał, że w wydanym akcie zatwierdzającym stałą organizacje ruchu nie przedstawiono faktycznych podstaw jej wprowadzenia, bowiem ogólnikowe wskazanie co do uciążliwości w ruchu oraz braku płynności ruchu pozostają gołosłowne wobec braku jakiejkolwiek analizy tych okoliczności.
W odpowiedzi na skargę Starosta Powiatu wniósł o jej oddalenie, podając dodatkowo, iż zaskarżony akt nie jest już aktualny, bowiem po złożeniu skargi przez stronę, [...] 2019r. Burmistrz złożył kolejny wniosek o zatwierdzenie projektu stałej organizacji ruchu dla wskazanej ulicy i w dniu [...] 2019r. Starosta Powiatu zatwierdził kolejny projekt stałej organizacji ruchu na drodze gminnej Nr [...] - ul. [...] w K. Zatem wniesiona skarga stała się aktualnie bezprzedmiotowa.
W dniu 1 października 2019r. przez rozpoznaniem sprawy skarżący oświadczył, iż cofa skargę oraz wnosi o zwrot wpisu uiszczonego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018r. poz.1302 ze zm.) zwanej dalej: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Skarżący skutecznie cofnął skargę, zaś Sąd nie stwierdził, aby zachodziły przesłanki do uznania, iż cofnięcie skargi w rzeczonej sprawie jest niedopuszczalne.
Wobec powyższego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt. 1 sentencji postanowienia. O zwrocie skarżącemu uiszczonego wpisu orzeczono w pkt. 2 sentencji, stosownie do zapisu art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.