Uzasadnienie
Decyzją z dnia 12 lipca 2013 r., Burmistrz Miasta G. odmówił J.O. przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego na matkę. Wnioskodawczyni złożyła odwołanie od tej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., które decyzją z dnia 14 października 2013 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Z akt sprawy wynika, że skarżąca się nigdy nie podjęła pracy po zakończeniu nauki, którą kontynuowała do 2012 r. Opiekowała się niepełnosprawną matką i w związku z tym otrzymywała świadczenie pielęgnacyjne, przyznane decyzją organu pierwszej instancji z dnia 5 kwietnia 2012 r. Powyższe świadczenie skarżąca otrzymywała do dnia 30 czerwca 2013 r., na podstawie art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych.
W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2013 r., Sąd zawiesił postępowanie sądowe do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia w związku z pytaniem prawnym skierowanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Po 1026/13, w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego.
Zarządzeniem z dnia 21 maja 2014 r., Sąd zwrócił się skarżącej o nadesłanie, w terminie 7 dni, informacji, czy wobec wejścia w życie przepisów ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, umożliwiających osobom pobierającym świadczenie pielęgnacyjne do 30 czerwca 2013 r. uzyskanie zasiłku dla opiekuna za okres od 1 lipca 2013 r. i wypłatę tego zasiłku wraz z odsetkami od tej daty –podtrzymuje skargę na decyzję o odmowie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego, czy też przedmiotową skargę wycofuje.
Pismem z dnia 26 maja 2014 r. skarżąca cofnęła skargę.
Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2014 r., Sąd podjął zawieszone postępowanie.
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie natomiast z art. 161 §1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W niniejszej sprawie, pismem z dnia 26 maja 2014 r., skarżąca cofnęła wniesioną skargę.
Sąd, kontrolując sprawę, nie stwierdził istnienia okoliczności, o których mowa w cytowanym wyżej art. 60 p.p.s.a.
Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd umorzył postępowanie w sprawie.