Uzasadnienie
Decyzją z dnia 23 listopada 2017 r. Prezydent "[...]"odmówił uchylenia ostatecznej decyzji własnej z dnia 5 kwietnia 2017 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na nadbudowę istniejącego garażu domu jednorodzinnego w "[...]".
"[...]", której decyzja ta doręczona została w dniu 11 grudnia 2017 r., wniosła od niej odwołanie w dniu 27 grudnia 2017 r.
Dnia 30 maja 2018 r. Wojewoda "[...]"postanowił "stwierdzić niedopuszczalność odwołania oraz, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia".
W uzasadnieniu wskazano, iż zgodnie z art. 129 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego od decyzji organu I instancji odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Przepis art. 57 § 1 k.p.a. stanowi, że jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Zgodnie z tym przepisem 14-dniowy termin na wniesienie odwołania od decyzji rozpoczął się w dniu 12 grudnia 2017 r. i zakończył w dniu 25 grudnia 2017 r. "[...]" wniosła odwołanie w dniu 27 grudnia 2017 r., więc termin został przekroczony o dwa dni.
W skardze na to postanowienie "[...]" wskazała, iż uzyskała w urzędzie jednoznaczną informację, że odwołanie będzie mogła złożyć w dniu 27 grudnia 2017 r., po świętach przypadających na dni 25 i 26 grudnia 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2188 z późn. zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, w skr.: p.p.s.a.), sąd administracyjny kontroluje legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia administracyjnego, czyli jego zgodność z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, obowiązującymi w dacie jego wydania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd ma obowiązek uwzględnienia skargi i wyeliminowania z obrotu prawnego aktu administracyjnego, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Skarga jest zasadna albowiem zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa procesowego w stopniu mającym wpływ na treść rozstrzygnięcia.
Zgodnie z art. 57 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, w skr.: k.p.a.), jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy lub na sobotę, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni. Jeżeli zatem koniec terminu przewidzianego w tym przepisie wypada w dzień ustawowo wolny od pracy lub w sobotę, to strona postępowania administracyjnego nie uchybi terminowi, jeżeli wykona czynność w pierwszym dniu powszednim po tych dniach następującym.
Skoro zatem koniec terminu do złożenia przez skarżącą odwołania przypadł na dzień 25 grudnia 2017 r., to nie uchybiła mu ona składając je w dniu 27 grudnia 2017 r., czyli po dniach 25 i 26 grudnia 2017 r., wolnych od pracy na podstawie art. 1 pkt 1 lit. l i m ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 90).
W tej sytuacji zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.
O zwrocie skarżącej wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.
W oparciu o art. 119 pkt 3 i art. 120 p.p.s.a. skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym.