Uzasadnienie
Wojewoda Warmińsko – Mazurski, reprezentowany przez radcę prawnego, J. R. wniósł skargę na uchwałę Rady Powiatu Mrągowskiego z dnia 14 lutego 2017 r., nr XXX/156/2017 w sprawie ustalenia wysokości opłat za zakwaterowanie w Bursie Międzyszkolnej w Mrągowie oraz terminu i sposobu ich wnoszenia, żądając stwierdzenia jej nieważności w całości. Strona skarżąca podniosła, iż przedmiotowa uchwała została podjęta bez podstawy prawnej.
W odpowiedzi na skargę Rada Powiatu Mrągowskiego, reprezentowana przez radcę prawną, E. D. wniosła o umorzenie postępowania. W uzasadnieniu podniesiono, iż postępowanie jest bezprzedmiotowe, bowiem w dniu 25 lipca 2017 r. Rada Powiatu w Mrągowie uchyliła zaskarżoną uchwałę.
Pismem z dnia 3 sierpnia 2017 r. strona skarżąca cofnęła wniesioną w niniejszej sprawie skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości, a zatem wola skarżącego jako dysponenta skargi jest dla Sądu wiążąca. Związanie Sądu wolą skarżącego jest wynikiem przyjętej zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą od chwili jej wpływu do organu do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji.
Nie dopatrując się zatem okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd postępowanie w sprawie umorzył na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.