Uzasadnienie
Decyzją z dnia 14 lutego 2007r. Starosta Powiatu P. orzekł o utracie przez M. S. statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku z dniem 19 stycznia 2007 r. W uzasadnieniu wskazano, iż strona podjęła działalność gospodarczą na zasadach określonych dla spółdzielni socjalnych z udziałem środków Funduszu Pracy. Wyjaśniono, iż pozbawienie statusu osoby bezrobotnej nastąpiło z dniem uzyskania wpisu spółdzielni do Krajowego Rejestru Sądowego, gdyż z tym momentem spółdzielnia uzyskała osobowość prawną i mogła rozpocząć działalność. W takim zaś przypadku następuje utrata statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku.
Od powyższej decyzji odwołała się M. S., podnosząc iż zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy starosta pozbawia bezrobotnego statusu osoby bezrobotnej, który otrzymał pożyczkę z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub instytucji z udziałem środków publicznych na podjęcie działalności pozarolniczej lub rolniczej. Wskazała, iż środki na podjęcie działalności otrzymała w dniu 12 lutego 2007 r., a w związku z tym utrata statusu osoby bezrobotnej powinna nastąpić z tą datą.
Decyzją z dnia 26 marca 2007r. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podano, iż w świetle przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy warunkiem posiadania statusu osoby bezrobotnej jest między innymi zakaz prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej, w tym także prowadzenia działalności w formie spółdzielni oraz zdolność i gotowość do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Wskazano, iż spółdzielnia socjalna uzyskuje osobowość prawną z dniem wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego i z tym dniem staje się podmiotem mającym umocowanie w przepisach materialnych do prowadzenia wspólnego przedsiębiorstwa w oparciu o osobistą pracę jej członków, czyli do prowadzenia działalności gospodarczej. Wskazano, iż postanowieniem z dnia 19 stycznia 2007r.
Sąd Rejonowy w wpisał do Krajowego Rejestru Sądowego "[...]" Spółdzielnię A z siedzibą w miejscowości R., w której jako osoba wchodząca w skład zarządu spółdzielni wymieniona jest M. S. Z tym dniem zatem bezrobotna zaczęła pełnić swoje funkcje zawodowe i jednocześnie przestała spełniać warunki określone wart. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W związku z tym pozbawiono ją statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Na powyższą decyzję skargę wniosła M. S., wnosząc o jej uchylenie. Skarżąca powołała się na wyjaśnienia, jakie uzyskała z Departamentu Funduszy Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej, z których wynika iż utrata statusu bezrobotnego nastąpić po dniu otrzymania środków z Funduszu Pracy, tj. w jej przypadku z dniem 14 lutego 2007r.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Jednakże decyzją z dnia 17 lipca 2007 r. wydaną w trybie określonym w art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewoda uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję Starosty P. z dnia 14 lutego 2007 r. i orzekł o pozbawieniu M. S. statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku od dnia 13 lutego 2007r. W uzasadnieniu podano, iż po ponownym przeanalizowaniu sprawy uznano, iż przepis art. 33 ust. 4 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy jest szczególnym wyrazem woli ustawodawcy, aby w ściśle określonych przypadkach dotyczących osób, które podejmują starania aby stworzyć dla siebie miejsca pracy i w tym celu otrzymują pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej, były pozbawiane statusu bezrobotnego dopiero z chwilą otrzymania środków pomocowych, a nie z chwilą rejestracji działalności gospodarczej w organie ewidencyjnym. Sam fakt rejestracji nie umożliwia bowiem jeszcze tym osobom podjęcia faktycznej działalności i osiągania dochodów umożliwiających im utrzymanie. Powołano się przy tym na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 22 czerwca 2007r. (sygn. akt II SA/Ol 622/07), w którym Sąd wyraził takie stanowisko.
W związku z powyższym pismem z dnia 26 lipca 2007r. skarżąca oświadczyła, iż cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Skarżąca skutecznie cofnęła skargę, wobec uwzględnienia jej skargi przez organ odwoławczy. W tej sytuacji Sąd nie stwierdził, aby zachodziły przesłanki do uznania iż cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest niedopuszczalne.
W związku z tym na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.