Uzasadnienie
Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że decyzją z dnia "[...]" Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia "[...]" o nałożeniu na B. S., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą: "[...]" (dalej zwanego skarżącym), kary pieniężnej w wysokości "[...]" zł. Decyzja ta została doręczona profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącego w dniu 3 marca 2016 r.
W dniu 18 kwietnia 2016 r. (data nadania przesyłki pocztowej) pełnomocnik skarżącego skierował skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu tego wniosku podano, że przesyłka pocztowa zawierająca skargę została wysłana w dniu 22 marca 2016 r., to jest przed upływem terminu do wniesienia skargi, na adres siedziby Głównego Inspektora Transportu Drogowego przy ul. Postępu 21, 02-676 Warszawa. Wskazano, że przesyłka ta została jednak zwrócona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 18 marca 2016 r. z adnotacją doręczającego "ZWROT-nie podjęto w terminie" i w tym samym dniu pełnomocnik skarżącego ponownie nadał przesyłkę pocztową zawierającą tą skargę na drugi, dostępny w aktualnej bazie kancelaryjnej, adres siedziby Głównego Inspektora Transportu Drogowego przy Alejach Jerozolimskich 94, 00-807 Warszawa.
Zauważono, że Kancelaria pełnomocnika od wielu lat prowadzi sprawy skarżącego, a pisma wychodzące z Kancelarii wielokrotnie adresowane były na oba wymienione powyżej adresy siedziby Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Podkreślono, że adres tej siedziby przy ul. Postępu 21, 02-676 Warszawa, nadal jest powszechnie dostępny na różnych stronach internetowych, na dowód czego przedstawiono wydruki z wybranych stron internetowych. Podniesiono, że nigdy kancelaria nie otrzymała żadnego oficjalnego pisma z informacją, że adres siedziby tego organu jest nieaktualny; takiej adnotacji nie zawierała także przesyłka zwrócona w dniu 18 marca 2016 r., na której odnotowano jedynie fakt jej nie podjęcia w terminie. Oceniono, że w tych okolicznościach strona zachowała obiektywny miernik staranności przy składaniu przedmiotowego pisma.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie w razie uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi – o oddalenie skargi. Odnosząc się do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi organ ocenił, że powołana przez pełnomocnika skarżącego argumentacja nie może uzasadniać uwzględnienia tego wniosku, gdyż w treści zaskarżonej decyzji znalazło się pouczenie o możliwości zaskarżenia decyzji, trybie i terminie złożenia skargi, a także prawidłowym adresie organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do art. 87 § 1-4 powołanej ustawy, w przypadku uchybienia terminu do wniesienia skargi, strona powinna wystąpić z wnioskiem o jego przywrócenie za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu, a ponadto równocześnie z wnioskiem złożyć skargę. Wskazane w powołanych przepisach przesłanki skutecznego złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi muszą być spełnione łącznie. Oznacza to, że nawet w przypadku zachowania przez wnioskodawcę warunków, o których mowa w art. 87 § 1-4 p.p.s.a., przywrócenie terminu będzie niedopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu było zawinione przez stronę. Z taką zaś sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Ocenić bowiem należy, że pełnomocnik skarżącego, wnioskując o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, dopełnił warunków formalnych umożliwiających rozpoznanie tego wniosku. Wniosek ten został bowiem złożony za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego w dniu 18 kwietnia 2016 r., a więc w tym samym dniu, w którym - według oświadczenia pełnomocnika skarżącego - nastąpił zwrot niepodjętej przesyłki pocztowej zawierającej skargę, wysłanej uprzednio na, dostępny w bazie Kancelarii, adres siedziby Głównego Inspektora Transportu Drogowego przy ul. Postępu 21, 02-676 Warszawa. Uznać przy tym należy, że w świetle załączonych do wniosku dokumentów (w tym przede wszystkim koperty, w której znajdowała się zwrócona przesyłka, k. 11 akt sądowych), oczywistą omyłką jest wskazywanie przez pełnomocnika skarżącego w treści wniosku, daty 18 marca 2016 r. zamiast daty 18 kwietnia 2016 r., jako dnia, w którym zwrócono przesyłkę zawierającą skargę.
O zachowaniu przez pełnomocnika skarżącego warunków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi świadczy także wskazanie w treści tego wniosku okoliczności, które zdaniem pełnomocnika skarżącego, uprawdopodobniają brak jego winy w uchybieniu terminu, oraz wniesienie wraz z tym wnioskiem skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia "[...]".
Jak już podano, spełnienie przez wnioskodawcę warunków formalnych, o których mowa w art. 87 § 1-4 p.p.s.a., umożliwia jednak Sądowi jedynie rozpoznanie takiego wniosku, które w istocie polega na ocenie, czy podniesione przez wnioskodawcę okoliczności wyłączają jego winę w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Kryterium braku winy, jako przesłanka pozytywna wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się jednak z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych, w tym związanych z wnoszeniem skargi. Przy ocenie braku winy należy zatem przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i uwzględniać jedynie te przeszkody, których strona nie mogła usunąć przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuści się choćby lekkiego niedbalstwa w prowadzeniu swojej sprawy.
Zdaniem Sądu, taką cechę niewątpliwie można przypisać, opisywanemu przez pełnomocnika skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu, działaniu polegającemu na ustalaniu adresu siedziby organu w oparciu o dane adresowe będące w posiadaniu Kancelarii, a nie w oparciu o treść pouczenia zawartego w decyzji organu. Podkreślić przy tym należy, że w treści pouczenia, zawartego w zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego, wskazano aktualny adres siedziby tego organu "Aleje Jerozolimskie 94, 00-807 Warszawa". W tych okolicznościach uznać należy, że żadna z podawanych przez pełnomocnika skarżącego okoliczności uprawdopodabniających, w jego ocenie, brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, nie może być uznana za przeszkodę, której nie można było usunąć przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Zauważyć przy tym należy, że w niniejszej sprawie skarżącego reprezentuje profesjonalny pełnomocnik, od którego niewątpliwie należy wymagać większej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Trudno jednak za profesjonalne uznać usprawiedliwianie swojej niestaranności, we wniesieniu skargi zgodnie z treścią zawartą w pouczeniu decyzji, informacjami dostępnymi na stronach internetowych, czy też oczekiwaniem przez pełnomocnika na oficjalne pismo z informacją, że adres siedziby organu jest nieaktualny. Organy nie mają bowiem obowiązku zawiadamiania kancelarii o zmianie adresu siedziby odrębnymi pismami, wobec czego, za wystarczające uznać należy wskazywanie prawidłowych danych adresowych, tak jak w niniejszej sprawie, w treści pouczenia zawartego w decyzji.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji