Uzasadnienie
We wniosku, złożonym na urzędowym formularzu, pełnomocnik skarżącego R. Z. (jego "[...]" – R. Z.) wniósł w imieniu skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. W uzasadnieniu podniósł, iż skarżący przebywa obecnie w zakładzie karnym "bez możliwości zarobkowania", a nie posiada żadnych środków finansowych. "[...]". Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżący prowadzi samotnie gospodarstwo domowe, nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych i dochodów.
Wskazać należy, iż ze znajdujących się w aktach administracyjnych oświadczeń skarżącego z dnia "[...]" oraz protokołów przesłuchań rodziców skarżącego "[...]" wynika, że skarżący nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych, a w areszcie śledczym, w którym wówczas przebywał nie miał możliwości podjęcia zatrudnienia "[...]". Zgodnie z oświadczeniami rodziców, po opuszczeniu zakładu karnego skarżący będzie mógł liczyć na ich pomoc, lecz "[...]" jedynie przez okres miesiąca "aby w tym czasie znalazł sobie pracę i mieszkanie". Na inną pomoc nie może liczyć.
Zauważyć należy, iż w świetle art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, skarżący zwolniony jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie z mocy ustawy. Tym samym w zakresie rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku pozostaje jedynie kwestia ustanowienia zawodowego pełnomocnika.
Zgodnie z art. 262 ppsa, do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ppsa, ustanowienie radcy prawnego lub adwokata następuje, jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z uwagi na ustawowe zwolnienie skarżącego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, koszty związane z ustanowieniem zawodowego pełnomocnika, stanowią w warunkach niniejszej sprawy jedyne koszty, do których poniesienia zobowiązany jest skarżący. Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację życiową i materialną skarżącego stwierdzić należy, iż nie jest on w stanie ponieść przedmiotowych kosztów postępowania. Zauważyć należy, iż skarżący przebywa obecnie w zakładzie karnym, w którym nie pracuje, nie osiąga też dochodu z innego źródła. Skarżący nie posiada ponadto żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych. W konsekwencji stwierdzić należy, iż nie jest w stanie sam ponieść kosztów postępowania związanych z ustanowieniem zawodowego pełnomocnika, a na pomoc rodziny nie może w tym zakresie liczyć.
Mając zatem na uwadze powyższe, a także wobec braku jednoznacznego wskazania, czy skarżący wnosi o ustanowienie radcy prawnego, czy też adwokata, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 i art. 262 ppsa, postanowiono ustanowić dla niego radcę prawnego.