Uzasadnienie
Spółdzielnia A pismem z dnia 25 lipca 2017 r. wniosła skargę na decyzję Wojewody z dnia "[...]" uchylającą decyzję Prezydenta z dnia "[...]", odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych z dwoma garażami podziemnymi i niezbędnymi instalacjami.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Pismem procesowym z dnia 10 listopada 2017 r. Spółdzielnia cofnęła swoją skargę i wniosła o umorzenie postępowania sądowego w sprawie oraz zwrot wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej: p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest, stosownie do treści art. 60 zdanie 3 p.p.s.a., od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony skarżącej z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159).
W świetle materiału zebranego w sprawie i treści oświadczenia złożonego przez skarżącą, cofnięcie skargi nie budzi - z tego punktu widzenia - wątpliwości. Sąd uznał bowiem cofnięcie skargi za dopuszczalne, ponieważ nie zmierza ono do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu. Z tego też względu orzeczono, jak w pkt I sentencji postanowienia. Natomiast w pkt II orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. o zwrocie skarżącej 500 zł tytułem uiszczonego wpisu.