Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 kwietnia 2016 r. M. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę wskazując, że nie zgadza się z decyzją Powiatowego Urzędu Pracy w "[...]" dotyczącą zwrotu nienależnie pobranego świadczenia i zwraca się o umorzenie postępowania.
Zarządzeniem z dnia 19 maja 2016 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez wskazanie czy pismo z dnia 27 kwietnia 2016 r. jest skargą na decyzję Wojewody z dnia "[...]", Nr "[...]".
Na powyższe wezwanie skarżąca nie udzieliła odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej w skrócie: p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
- 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;
- 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego;
- 4) w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Stosownie natomiast do przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca, pismem z dnia 19 maja 2016 r. została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi przez wskazanie, czy jej pismo z dnia 27 kwietnia 2016 r. jest skargą na decyzję Wojewody z dnia "[...]", Nr "[...]". Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie Sądu.
Skarga powinna zawierać dane, pozwalające na precyzyjną identyfikację przedmiotu zaskarżenia. Wskazanie tego przedmiotu należy wyłącznie do skarżącego i nie może opierać się na domniemaniu sądu lub organu, za pośrednictwem którego wniesiono skargę (por. postanowienie NSA z 25 września 2012 r. sygn. akt II GSK 1474/12, z dnia 13 lutego 2014 r. sygn. akt II GSK 2272/13). W razie wątpliwości, skarżący jest wzywany do doprecyzowania skargi w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem jej odrzucenia.
W przedmiotowej sprawie skarżąca nie uczyniła zadość wezwaniu z dnia 19 maja 2016 r., dlatego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.