Uzasadnienie
Wyrokiem z 21 stycznia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego "[...]" r., w przedmiocie umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego.
Pismem, złożonym na adres poczty elektronicznej Sądu, L.B. wniósł zażalenie na ww. wyrok.
Powyższy wyrok z uzasadnieniem doręczono wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi Skarżącego, który 18 marca 2021 r. złożył opinię prawną o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.), dalej: p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Natomiast zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje, zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a., wyłącznie na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, wyliczone w tym przepisie.
W związku z powyższym wniesiony przez L.B. w niniejszej sprawie środek zaskarżenia od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 24 października 2018 r., pomimo jego zatytułowania "zażalenie", należało zakwalifikować jako skargę kasacyjną.
Stosownie zaś do art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że wniesione zażalenie, jako niedopuszczalne, należało odrzucić, gdyż zostało sporządzone przez nieprofesjonalnego pełnomocnika, który nie należy do kręgu osób zwolnionych, z racji wykonywanego zawodu prawniczego lub z tytułu posiadania odpowiedniego stopnia naukowego, z obowiązującego przymusu adwokacko-radcowskiego, co skutkuje jego odrzuceniem, gdyż jest niedopuszczalne.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 i art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a., należało postanowić, jak w sentencji.