Uzasadnienie
K. M. (dalej jako skarżący) we wniesionej skardze na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia "[...]", w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, zawarł także wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia "[...]" wydanej z upoważnienia Zarządu Województwa "[...]" przez Zastępcę Dyrektora ds. Zarządzania Siecią w Zarządzie Dróg Wojewódzkich w przedmiocie kary za zajęcie pasa drogowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia "[...]" odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, natomiast wniosek o wstrzymanie dotyczy decyzji organu I instancji, którą wymierzono skarżącemu karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego.
Wyjaśnić należy, iż sąd administracyjny może orzekać o wstrzymywaniu nie tylko tych aktów, które zostały zaskarżone, ale również i tych, które zostały wydane we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a. in fine).
Zatem zbadania wymaga przez Sąd czy decyzja, której wstrzymania żąda skarżący (decyzja z dnia "[...]"), została wydana w granicach tej samej sprawy, w której toczy się niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne, tzn. postępowanie ze skargi na postanowienie Kolegium z dnia "[...]".
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, iż użyte w treści art. 61 § 3 p.p.s.a. sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 p.p.s.a., który wskazuje przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i art. 135 p.p.s.a, regulujących zakres sądowej kontroli. Ostatni z powołanych przepisów stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga. W związku z powyższym, treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. objęte będą zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i np. akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów, który w uchwale z dnia 27 czerwca 2000 r., FPS 12/99 stwierdził, że zwrot normatywny "w granicach danej sprawy" odnosi się do postępowania, którego przedmiotem jest sprawa wykazująca tożsamość przedmiotową i podmiotową (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. LEX, Wydanie 5, Warszawa 2013, s. 245-246).
W niniejszej sprawie skarżący wnioskiem o wstrzymanie wykonania próbuje objąć akt administracyjny, który – w ocenie Sądu – znajduje się poza granicami tej sprawy, rozumianej w sensie materialnym. O odrębności powyżej wskazanych aktów świadczy ich odmienność przedmiotowa. Co prawda sprawy te pozostają ze sobą w związku chronologicznym i podmiotowym, jednakże ze względu na odrębność zakresów przedmiotowych nie można uznać, że tworzą one tą samą sprawę w znaczeniu materialnym.
Reasumując wskazać należy, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania nie jest możliwe wnioskowanie o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. Sąd administracyjny bowiem rozpoznając skargę na takie postanowienie rozstrzyga jedynie o legalności aktu administracyjnego, którym organ odwoławczy ocenia kwestie zasadności przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W postępowaniu tym organ II instancji, jak i sąd administracyjny nie bada zgodności z prawem decyzji organu I instancji. Decyzja ta pozostaje poza oceną kontroli. Nie można więc przyjąć, że w sprawie zachodzi tożsamość przedmiotową i podmiotową pomiędzy tą decyzją, a postanowieniem Kolegium podlegającym kontroli sądu (vide: postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2015 r., II OZ 1168/15, opubl. www.cbois.nsa.gov.pl).
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.