Uzasadnienie
Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że W. R. wywiódł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", którą - na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 2 i art. 89 ust. 1 i 3 ustawy o ochronie przyrody - uchylono decyzję organu I instancji z dnia 3 grudnia 2012r. w części dotyczącej wysokości wymierzonej kary za wycięcie bez zezwolenia 22 sztuk topoli i w tym zakresie orzeczono o wymierzeniu W. R., zamieszkałemu w A przy ulicy A, posiadaczowi nieruchomości położonej w A przy ulicy A, składającej się z działek oznaczonych w ewidencji gruntów numerami "[...]", karę administracyjną w wysokości 587 771,16 zl (słownie: pięćset osiemdziesiąt siedem tysięcy siedemset siedemdziesiąt jeden 16/100 złotych) za usunięcie bez wymaganego zezwolenia dwudziestu dwóch drzew (topól), które znajdowały się na posiadanych przez W. R. działkach Nr "[...]", położonych w A przy ulicy A. Ponadto skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że zapłata kary pieniężnej przekracza znacznie jego możliwości finansowe.
Z informacji udostępnionych przez Trybunał Konstytucyjny na stronie internetowej wynika, że toczy się przed nim sprawa o sygn. akt SK 6/12 - do której połączono sprawy SK 7/12, SK 24/12, SK 30/12, SK 1/13 - dotycząca zbadania:
- - zgodności art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody w zakresie, w jakim przepis ten przewiduje obligatoryjne wymierzenie przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta administracyjnej kary pieniężnej za usuwanie drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia oraz zgodności art. 89 ust. 1 ustawy z 16 kwietnia 2004 roku o ochronie przyrody w zakresie, w jakim przepis ten ustala administracyjną karę pieniężną, o której mowa w art. 88 ust. 1 tej ustawy w wysokości trzykrotnej opłaty za usunięcie drzew lub krzewów ustalonej na podstawie stawek, o których mowa w art. 85 ust. 4-6 tej ustawy bez możliwości zmniejszenia wysokości tej kary lub odstąpienia od jej wymierzenia - z art. 21 ust. 1 oraz art. 64 ust. 1-3 Konstytucji RP;
- - zgodności art. 88 w związku z art. 85 ust. 1 i 2 oraz art. 89 ust. 1 ustawy z 16 kwietnia 2004 roku o ochronie przyrody z art. 2, art. 31 ust. 3 oraz art. 64 ust. 1 i 3 Konstytucji RP;
- - zgodności art. 88 ust. 1 pkt 2 i ust. 3, 4, 5 oraz art. 89 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody w związku z § 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z 13 października 2004 r. w sprawie stawek opłat dla poszczególnych rodzajów i gatunków drzew i Ip. 2 załącznika do tego rozporządzenia i w związku z przepisami obwieszczenia Ministra Środowiska w sprawie stawek opłat za usunięcie drzew i krzewów oraz stawek kar za zniszczenie zieleni na rok 2008 z art. 2, art. 21 ust 1, art. 64 ust. 1, art. 86 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP;
- - zgodności art. 88 ust. 1 pkt 2 i art. 89 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody z art. 2 oraz art. 31 ust. 3 w związku z art. 64 Konstytucji RP;
- - zgodności art. 88 w związku z art. 83 ust. 6, art. 85 ust. 1 i 2 oraz art. 89 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody z art. 2, art. 31 ust. 3 oraz art. 64 ust. 1 i 3 Konstytucji RP w zakresie, w jakim dochodzi do obligatoryjnego wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie bez zezwolenia właściwego organu administracji drzewa -bez względu na okoliczności faktyczne sprawy i w obligatoryjnej wysokości, tj. w zakresie w jakim przepisy te nie przewidują indywidualizacji odpowiedzialności administracyjnej wyrażonej w administracyjnej karze pieniężnej odpowiednio do istniejących konkretnych okoliczności stanu faktycznego w zakresie uwzględnienia kontratypów lub usprawiedliwionych okoliczności niezależnych od posiadacza nieruchomości oraz w zakresie braku proporcjonalności wymierzanej kary administracyjnej w stosunku do wagi naruszonego dobra;
- - zgodności art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody w zakresie, w jakim przepis ten przewiduje obligatoryjne wymierzenie przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta administracyjnej kary pieniężnej za usuwanie drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia oraz art. 89 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody w zakresie, w jakim przepis ten ustala administracyjną karę pieniężną, o której mowa w art. 88 ust. 1 tej ustawy w wysokości trzykrotnej opłaty za usunięcie drzew lub krzewów ustalonej na podstawie stawek, o których mowa w art. 85 ust. 4-6 tej ustawy bez możliwości zmniejszenia wysokości tej kary lub odstąpienia od jej wymierzenia z art. 21 ust. 1, art. 64 ust. 1-3 Konstytucji RP;
- - zgodności art. 88 w związku z art. 85 ust. 1 i 2 oraz art. 89 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody z art. 2, art. 31 ust. 3 oraz art. 64 ust. 1 i 3 Konstytucji RP;
- - zgodności art. 88 ust. 1 pkt 2 i ust. 3, 4, 5 oraz art. 89 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody w związku z § 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z 13 października 2004r. w sprawie stawek opłat dla poszczególnych rodzajów i gatunków drzew i p.2 załącznika do tego rozporządzenia i w związku z przepisami obwieszczenia Ministra Środowiska w sprawie stawek opłat za usunięcie drzew i krzewów oraz stawek kar za zniszczenie zieleni na rok 2008 z art. 2, art. 21 ust. 1, art. 64 ust. 1, art. 86 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP;
- - zgodności art. 88 ust. 1 pkt 2 i art. 89 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody z art. 2 oraz art. 31 ust. 3 w związku z art. 64 Konstytucji RP.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył, co następuje
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, póz. 270 ze zm.), dalej ppsa, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Rozpoznanie skargi konstytucyjnej w sprawie o sygn. akt SK 6/12 ma zasadniczy wpływ na wynik niniejszego postępowania, albowiem dotyczy ona zgodności z Konstytucją przepisów stanowiących podstawę prawną zaskarżonej decyzji.
Z uwagi na to Sąd orzekł w pkt 2 sentencji postanowienia, w oparciu o ww. przepis, o zawieszeniu postępowania sądowego w sprawie.
Ponadto uzasadnione jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ppsa. Zgodzić się należy ze skarżącym, że wykonanie tej decyzji spowodować może niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody po stronie skarżącego. Na mocy rzeczonej decyzji skarżący jest bowiem zobowiązany do zapłaty kary pieniężnej w wysokości 587.771,16 zł, która to kwota – jak wskazuje skarżący - znacznie przewyższa jego możliwości finansowe. Zapłata tak wysokiej kary administracyjnej może spowodować zaburzenie płynności finansowej skarżącego. Mając powyższe na uwadze, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy uznać za zasadny.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanego przepisu, Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.