Uzasadnienie
I. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skargę na decyzję tego organu z dnia "[...]", Nr "[...]", utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta "[...]" przez Specjalistę Pracy Socjalnej MOPS w "[...]" z dnia "[...]", w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy w związku z opieką na osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Zakwestionowanemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie i błędną wykładnię przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych.
Decyzją z dnia "[...]", Nr "[...]", Samorządowe Kolegium Odwoławcze uwzględniło skargę I. C. w całości i uchyliło decyzję własną z dnia "[...]", Nr "[...]", jak też decyzję organu pierwszej instancji z dnia "[...]" oraz przyznało I. C. świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy w związku z opieką nad mężem W. C. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wobec uwzględnienia skargi I. C. w całości, wniosło o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jako bezprzedmiotowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe.
W doktrynie oraz judykaturze panuje zgodny pogląd, iż do tej kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć wdrożenie trybu autokontroli, określonego w art. 54 § 3 p.p.s.a. Stosownie do treści wskazanego artykułu, organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, co miało miejsce w niniejszej sprawie.
W niniejszej sprawie organ odwoławczy skorzystał z tej możliwości uchylając zaskarżoną (własną) decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, uwzględnił skargę w całości i przyznał skarżącej świadczenie pielęgnacyjne, o który wnosiła.
Wobec powyższego nie budzi wątpliwości, że zaskarżona decyzja została skutecznie wyeliminowana z obrotu prawnego, a w konsekwencji postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i z tego powodu należało orzec - na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 - o jego umorzeniu.