Uzasadnienie
S. N., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "[...]", (dalej jako: "skarżący") zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem organu, decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia "[...]" r., utrzymującą w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z "[...]" r., nakładającą na skarżącego karę 7.150 zł za naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
3 września 2019 r. skarżącemu został doręczony odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 286 zł z pouczeniem, że wpis należy uiścić w terminie 7 dni od daty doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie skarżący został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podanie informacji, o których mowa w art. 46 § 2 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.").
Wyznaczany termin upłynął bezskutecznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis sądowy.
W niniejszej sprawie, na podstawie § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), strona skarżąca zobowiązana była do uiszczenia wpisu stosunkowego w wysokości 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, tj. kwoty 286 zł.
W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
Mimo prawidłowo doręczonego wezwania do uiszczenia wymaganego wpisu sądowego od wniesionej skargi oraz zawartego w nim pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, skarżący nie uiścił należnego wpisu, co w świetle przytoczonych przepisów obligowało Sąd do odrzucenia skargi, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Niezależnie od powyższego, w myśl 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, gdy nie spełnia wymogów formalnych. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., gdy przewodniczący stwierdzi niezachowanie warunków formalnych, wzywa stronę do uzupełnienia skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Art. 46 § 2 pkt 1 p.p.s.a określa zaś co powinno zawierać pierwsze pismo strony w sprawie. Wbrew wymogom art. 46 § 2 pkt 1 lit. c p.p.s.a. skarżący nie wskazał w skardze numeru w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numeru identyfikacyjnego REGON albo numeru w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numeru identyfikacji podatkowej, jeżeli nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest obowiązany do jego posiadania.
Skarżący w ogóle nie odpowiedział na wezwania Sądu, które doręczone zostały na adres prowadzonego zakładu, do rąk osoby uprawnionej do odbioru korespondencji (k. 24 akt sądowych). Wyznaczony termin upłynął bezskutecznie z dniem 10 września 2019 r.
Z powyższych względów skarga podlegała odrzuceniu.