Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 13 października 2009 r., sygn. akt II SA/Ol 658/09, po rozpoznaniu sprawy ze skargi P.B. na postanowienie Rektora "[...]" z dnia 15 czerwca 2009 r., w przedmiocie skreślenia z listy studentów kierunku energetyka – zawieszenia postępowania, (I) stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia, (II) zasądził od Rektora na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego i (III) orzekł, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu.
W złożonym zażaleniu P.B. zaskarżył postanowienie zawarte w punkcie II sentencji wyroku, dotyczące zwrotu kosztów. Zarzucił, że nie zastosowano art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) i wniósł o zmianę tego postanowienia i zasądzenie od Rektora na rzecz skarżącego kwoty 340 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Sąd nie dostrzegł bowiem, że skarżący reprezentowany był przez radcę prawnego i zasądzając zwrot kosztów pominął wynagrodzenie tego pełnomocnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 195 § 2 zd. pierwsze p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo.
Uchylenie zaskarżonego postanowienia przez sąd pierwszej instancji jest możliwe tylko wtedy, gdy zażalenie jest oczywiście uzasadnione. W ocenie Sądu, wniesione zażalenie ma taki charakter. W niniejszej sprawie Sąd wyrokiem z dnia 13 października 2009 r. uwzględnił skargę i stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia Rektora Uniwersytetu. Powoduje to, że zgodnie z art. 200 p.p.s.a. skarżącemu przysługuje od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W niniejszej sprawie skarżący był reprezentowany przez radcę prawnego, legitymującego się pełnomocnictwem szczególnym do sporządzenia skargi.
Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się zaś ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony, co wynika z treści art. 205 § 2 p.p.s.a.
Skarżącemu należy się zatem zwrot kosztów postępowania w wysokości 340 zł, tj. 100 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego, oraz koszty zastępstwa procesowego w kwocie 240 zł, stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349, ze zm.).
Wobec powyższego, na podstawie art. 195 § 2 i art. 200 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.