Uzasadnienie
P. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia "[...]", utrzymującego w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w E. z dnia "[...]", zawierające stanowisko wierzyciela w sprawie uznania zarzutów wniesionych przez skarżącego w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest bowiem możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Zgodnie zaś z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie zawierające stanowisko wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych przez skarżącego do postępowania egzekucyjnego. Tego rodzaju postanowienia zostały wprost wyłączone z kontroli sądu administracyjnego, na podstawie cytowanego przepisu, na co prawidłowo wskazano w pouczeniu zawartym w zaskarżonym postanowieniu. Tym samym, wystąpienie powyższej okoliczności musi skutkować odrzuceniem wniesionej skargi.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.