Uzasadnienie
Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że uchwałą Nr XIX/135/2016 z dnia 28 stycznia 2016 r. Rada Miejska w Dobrym Mieście (dalej zwana Radą Miejską) – powołując art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r., poz. 1515 ze zm.) oraz art. 20e ust. 3 i 4 w zw. z art. 20zf pkt 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r., poz. 2156 ze zm.), określiła kryteria obowiązujące w postępowaniu rekrutacyjnym do klas pierwszych publicznych szkół podstawowych oraz do klasy pierwszej publicznego gimnazjum, dla których organem prowadzącym jest Gmina Dobre Miasto, dla kandydatów zamieszkałych poza obwodem wybranej szkoły podstawowej lub gimnazjum, a ponadto określiła dokumenty niezbędne do potwierdzenia spełnienia kryteriów oraz przyznała liczbę punktów każdemu kryterium.
Powyższa uchwała stała się przedmiotem skargi Wojewody Warmińsko-Mazurskiego (dalej zwanego organem nadzoru) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, w której organ nadzoru zażądał stwierdzenia nieważności § 3 tej uchwały, wskazując na jego sprzeczność z art. 20e ustawy o systemie oświaty. Podał przy tym, że w kwestionowanym przepisie Rada Miejska postanowiła, iż w przypadku równej liczby punktów decyduje kolejność wpływu wniosków. Zdaniem organu nadzoru, regulacja ta wykracza poza delegację zawartą w art. 20e ustawy o systemie oświaty, gdyż nie stanowi kryterium przyjęcia do szkoły, o którym mowa w tym przepisie, a jedną z zasad naboru do szkoły. Dodał, że w świetle § 16a załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz. U. nr 61, poz. 624 ze zm.), zasady rekrutacji uczniów do szkoły z uwzględnieniem odrębnych przepisów stanowią materię statutową. W związku z tym ocenił, że zakwestionowany § 3 uchwały rażąco narusza powyższe przepisy.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska wniosła o oddalenie skargi. Wskazała przy tym, że podejmując zaskarżoną uchwałę pozostawała w przekonaniu, że § 3 ma charakter organizacyjno - porządkowy, w przypadku przekroczenia limitu miejsc w placówce i nie dotyczy bezpośrednio kandydata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) oraz art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie zaś z art. 91 ust. 1 i art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, uchwała organu gminy sprzeczna z prawem jest nieważna. O nieważności uchwały w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia jej doręczenia organowi nadzoru, a po tym terminie sąd administracyjny na skutek skargi wniesionej przez organ nadzoru.
Przedmiotem skargi wniesionej przez organ nadzoru w niniejszej sprawie jest uchwała Nr XIX/135/2016 Rady Miejskiej w Dobrym Mieście z dnia 28 stycznia 2016 r. w sprawie określenia kryteriów obowiązujących w postępowaniu rekrutacyjnym do klas pierwszych publicznych szkół podstawowych oraz do klasy pierwszej publicznego gimnazjum, dla których organem prowadzącym jest Gmina Dobre Miasto, dla kandydatów zamieszkałych poza obwodem wybranej szkoły podstawowej lub gimnazjum, określenia dokumentów niezbędnych do potwierdzenia spełnienia kryteriów oraz przyznania liczby punktów każdemu kryterium. W skardze organ nadzoru zażądał stwierdzenia nieważności § 3 tej uchwały, stanowiącego, że "w przypadku równej liczby punktów, decyduje kolejność wpływu wniosków". Zarzucił przy tym sprzeczność tego przepisu z art. 20e ustawy o systemie oświaty oraz z § 16a załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół. Ocenę organu nadzoru w tym zakresie uznać należy za prawidłową.
Prawidłowym bowiem jest pogląd organu nadzoru, że wprowadzona w § 3 zaskarżonej uchwały regulacja nie stanowi kryterium przyjęcia do szkoły, do którego określenia Rada Miejska, jako organ prowadzący szkoły, została upoważniona na mocy art. 20e ust. 3 ustawy o systemie oświaty. Podkreślić należy, że kryteria określa się w celu wypełnienia treści zasady, która z reguły znajduje się w przepisie zawierającym delegację do wydania aktu niższej rangi. Z taką sytuacją mamy także do czynienia w przypadku delegacji zawartej w art. 20e ust. 3 ustawy o systemie oświaty. Zgodnie z tym przepisem, "w postępowaniu rekrutacyjnym są brane pod uwagę kryteria określone przez organ prowadzący, z uwzględnieniem zapewnienia jak najpełniejszej realizacji potrzeb dziecka i jego rodziny oraz lokalnych potrzeb społecznych, oraz może być brane pod uwagę kryterium dochodu na osobę w rodzinie kandydata, o którym mowa w art. 20c ust. 5". W świetle tego przepisu nie sposób przyjąć, aby regulacja zawarta w § 3 zaskarżonej uchwały wypełniała treść, ustanowionej w cytowanym art. 20e ust. 3, zasady zapewnienia w postępowaniu rekrutacyjnym jak najpełniejszej realizacji potrzeb dziecka i jego rodziny oraz lokalnych potrzeb społecznych.
Regulacja ta nie odnosi się bowiem do żadnych z wartości określonych w tej zasadzie. Trafna jest więc konstatacja organu nadzoru, że w § 3 zaskarżonej uchwały Rada Miejska, z przekroczeniem delegacji ustawowej, określiła zasadę naboru do szkoły, która dodatkowo w świetle § 16a załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz. U. nr 61, poz. 624 ze zm.), stanowi materię statutową.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 147 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, orzeczono jak w sentencji.