Uzasadnienie
Decyzją z dnia 31 października 2013 r. nr "[...]"Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z dnia 22 lipca 2013 r., którą na podstawie art. 16 a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, odmówiono przyznania K.R. prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad niepełnosprawną matką A. R. W uzasadnieniu organ podzielił ocenę, że wnioskodawca nie zrezygnował z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad matką oraz przekroczone zostało ustawowe kryterium dochodowe, warunkujące prawo do świadczenia.
Wcześniejszą decyzją organu K.R. posiadał przyznane prawo do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu opieki nad matką (od 24.04.2010r. na stałe), jednak w związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2013 r. ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012r. poz. 1548) skarżącego poinformowano pismem, że z dniem 30 czerwca 2013 r. wygasa decyzja przyznająca mu świadczenie pielęgnacyjne, wobec czego w dniu 12 lipca 2013 r. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego.
W dniu 26 listopada 2013r. K.R. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 31 października 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, podnosząc argumenty powołane w odwołaniu. Podkreślił, że matka wymaga opieki. Do czasu kiedy tej opieki nie wymagała świadczył pracę. Zmuszony był zrezygnować z zatrudnienia w celu opieki nad matką, co czyni do dziś.
Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2014 r. sygn. II SA/Ol 1203/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zawiesił postępowanie sądowe w tej sprawie w związku z wystosowanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego, co do konstytucyjności art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych.
W dniu 17 czerwca 2014 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego, w którym wniósł o umorzenie postępowania zainicjowanego jego skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 października 2013r., co Sąd potraktował jako równoznaczne z cofnięciem skargi
Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2014 r. sygn. II SA/Ol 1203/13 podjęto postępowanie w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej: ustawą ppsa. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Skarżący skutecznie cofnął skargę, zaś Sąd nie stwierdził, aby zachodziły przesłanki do uznania, iż cofnięcie skargi w okolicznościach niniejszej sprawy jest niedopuszczalne. Wobec powyższego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.