Uzasadnienie
Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że G. O. w dniu 2 grudnia 2015 r. złożyła wniosek o ustalenie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia w związku ze sprawowaniem opieki nad teściem J. O. Po rozpatrzeniu tego wniosku Dyrektor Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, decyzją z dnia "[...]" r., odmówił przyznania wnioskowanego świadczenia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ ten wskazał, iż świadczenie, o które ubiega się wnioskodawczyni przysługuje krewnym zobowiązanym do alimentacji. Skoro na synowej nie ciąży obowiązek alimentacyjny w stosunku do teścia, to przedmiotowe świadczenie nie przysługuje.
W odwołaniu od tej decyzji G. O. wyraziła niezadowolenie z rozstrzygnięcia. Wskazała, że formalnie jest synową, ale opiekuje się teściem jak córka i tak jest przez niego traktowana. Powołała się na czynności, które wykonuje sprawując opiekę, co zostało potwierdzone wywiadem środowiskowym. Stwierdziła, ze nie jest ważne kto sprawuje opiekę. Ważne jest aby opieka ta była sprawowana dobrze.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia "[...]" r., utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu organ ten powołał się na przepis art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jednolity z 2015 r., poz.114, ze zm., dalej nazywanej ustawą o świadczeniach rodzinnych), który uprawnia do specjalnego zasiłku opiekuńczego tylko osoby, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r.- Kodeks rodzinny i opiekuńczy, ciąży obowiązek alimentacyjny. Przytoczono treść art. 128, art. 671§1 i art. 681 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego konstatując, że skoro wnioskodawczyni pozostaje z teściem w stosunku powinowactwa, a nie pokrewieństwa, o którym mowa w w/w przepisach, to nie jest uprawniona do przedmiotowego świadczenia.
W skardze na tę decyzję, wniesioną do tutejszego Sądu, G. O. powtórzyła zarzuty podnoszone w odwołaniu. Wskazała, że nie rozumie przepisów, które dają prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego tylko osobom spokrewnionym.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W pierwszej kolejności należy wyjaśnić skarżącej, że zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity z 2016 r., poz.
23) organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Oznacza to, że organ administracji publicznej wydając decyzję, nie może przyznać uprawnienia lub odmówić jego przyznania, jeżeli nie wykaże, że upoważniają go do tego konkretne przepisy prawa. W rozpoznawanej sprawie podstawę prawną decyzji stanowi art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Przepis ten ustanawia przesłanki podmiotowe, których spełnienie daje uprawnienie do specjalnego zasiłku pielęgnacyjnego. Ustawodawca wyraźnie określił, że zasiłek opiekuńczy przysługuje małżonkom a także osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2012 r. poz. 788, z późn. zm.) ciąży obowiązek alimentacyjny. Tak ustalonym w ustawie kręgiem podmiotów uprawnionych do przedmiotowego świadczenia organ administracyjny jest związany. Nie może zatem przyznać uprawnienia osobie spoza katalogu wymienionego w tym przepisie, bez względu na to, czy opieka jest sprawowana dobrze i na to, że osoba, nad którą sprawowana jest opieka, traktuje opiekuna jak córkę. Jak prawidłowo wskazał organ odwoławczy, kwestie związane z obowiązkiem alimentacyjnym są uregulowane w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym. Organ przytoczył treść tych przepisów i nie ma potrzeby ich powtarzania, tym bardziej, że nie jest w sprawie sporne to, że na skarżącej nie ciąży obowiązek alimentacyjny wobec teścia. Niewątpliwie synowa i teść stanowią rodzinę w szeroko rozumianym znaczeniu funkcjonalnym. Jednakże nie jest to przesłanka uprawniająca do specjalnego zasiłku opiekuńczego. Wolą ustawodawcy, wyraźnie wyrażoną w art. 16a ust. 1 ustawy oświadczeniach rodzinnych, było bowiem przyznanie tego świadczenia tylko osobom zobowiązanym do alimentacji. Ani organ administracji publicznej, ani sąd administracyjny nie są uprawnione do uzupełniania ustawowego katalogu uprawnień rodzinnych. Zadaniem organu jest bowiem stosowanie obowiązującego prawa a rolą sądu administracyjnego kontrola prawidłowości decyzji administracyjnej. Przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola wykazała, że organy administracji orzekające w sprawie działały zgodnie z prawem.
Wobec tego, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2016 r., poz. 718) skarga podlegała oddaleniu, jako bezzasadna.