Uzasadnienie
Decyzją z "[...]"r. Komendant Wojewódzki Policji "[...]"utrzymał mocy decyzję organu pierwszej instancji z "[...]"r., którą odmówiono K.P. wypłaty zaległego wyrównania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop.
W złożonej skardze skarżący zakwestionował prawidłowość ww. decyzji, zarzucając, że została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego i procesowego.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, jako niezasadnej.
Pismem z 12 stycznia 2021 r. skarżący cofnął skargę, podając, że otrzymał ekwiwalent za niewykorzystany urlop.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Z art. 60 p.p.s.a. wynika natomiast, że skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości, a zatem wola skarżącego, jako dysponenta skargi, jest dla sądu wiążąca. Związanie sądu wolą strony skarżącej jest wynikiem przyjętej zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą od chwili jej wpływu do organu, do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji.
Z uwagi na to, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym, oświadczenie strony złożone w tym przedmiocie należy uznać za dopuszczalne.
Nie dopatrując się okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd umorzył postępowanie w sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.