Uzasadnienie
J.C.Ś. w dniu 9 stycznia 2009r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę m.in. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie przyznania zasiłku okresowego.
Na rozprawie w dniu 21 maja 2009r. przed przystąpieniem do zreferowania stanu sprawy skarżący zgłosił wniosek formalny o wyłączenie od rozpoznania jego sprawy Sędziego WSA w Olsztynie Alicji Jaszczak - Sikory z uwagi na okoliczność, iż ta sędzia uczestniczyła w składzie orzekającym w jego sprawie – "tej samej sprawie" w dniu 10 marca 2009r., w następstwie której sporządzone zostało uzasadnienie wyroku, w treści którego przywołany został wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, który nie znajdował żadnego odniesienia do jego sprawy.
Wskazana we wniosku o wyłączenie Sędzia Alicja Jaszczak - Sikora złożyła do akt sprawy oświadczenie, w którym wskazała, że nie istnieje między nią a żadną ze stron tego postępowania okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
Wniosek o wyłączenie sędziego uznać należy za niezasadny.
Instytucja wyłączenia sędziego jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniejszych związków z rozpoznawaną sprawą. Jak wskazał Trybunał Konstytucyjny w swoim wyroku z dnia 20 lipca 2004r. sygn. SK 19/02, OTK ZU nr 7/A/2004, poz.
67) "nakaz zachowania zewnętrznych znamion niezawisłości dowodzi, że ważne jest nie tylko to, by sędzia orzekający w sprawie zachował się zawsze rzeczywiście zgodnie ze standardami niezawisłości i bezstronności, lecz także by w ocenie zewnętrznej zachowanie sędziego odpowiadało takim standardom. Reguły wyłączenia sędziego służą bowiem budowie społecznego zaufania do wymiaru sprawiedliwości. (...) Instytucja wyłączenia sędziego w równiej mierze służy zapewnieniu realnej bezstronności sądu, jak i umacnianiu autorytetu wymiaru sprawiedliwości przez usuwanie choćby pozorów braku bezstronności".
Wyłączenie sędziego od rozpatrywania sprawy następuje z mocy ustawy w sytuacjach przewidzianych w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa., jak również na podstawie art. 19 tejże ustawy stanowiącym, że wyłączenie może nastąpić na żądanie sędziego lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Wskazana sędzia orzekająca w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie złożyła oświadczenie o braku podstaw do wyłączenia z orzekania w przedmiotowej sprawie wobec braku pomiędzy nią a którąkolwiek ze stron tego postępowania tego rodzaju okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności z niniejszej sprawie.
Sądowi rozpoznającemu wniosek w tej sprawie wiadomym jest z urzędu, iż w dniu 10 marca 2009r. przed tutejszym Sądem rozpoznawane były dwie skargi J.C.Ś. w sprawach o sygn. akt II SA/Ol 65/09 której przedmiotem zaskarżenia była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w sprawie zasiłku celowego na zakup odzieży, opłat czynszowych, energii elektrycznej i gazu, posiłku w miesiącu październiku 2008r. oraz o sygn. akt II SA/Ol 67/08, której przedmiotem zaskarżenia była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w sprawie zasiłku celowego na leki, w których Sąd oddalił skargi. W składzie Sądu rozpoznającym te skargi była Sędzia WSA w Olsztynie Alicja Jaszczak - Sikora. Wyroki w tych sprawach stały się prawomocne wobec braku wniesienia skargi kasacyjnej.
W pierwszej kolejności należy skarżącemu wyjaśnić, że obecnie w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest rozpoznawana inna sprawa, niż na rozprawach w dniu 10 marca 2009r. Jak już bowiem wcześniej wskazano, przedmiotem kontroli Sądu w dniu 10 marca 2009r. zostały poddane dwie decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z sprawie przyznania świadczeń z pomocy społecznej w formie zasiłków celowych, natomiast w obecnym postępowaniu przedmiotem zaskarżenia jest wprawdzie decyzja tego samego organu lecz wydana w sprawie zasiłku okresowego, zatem zupełnie innej formy świadczenia udzielanego uprawnionym osobom w ramach ustawy o pomocy społecznej.
W rozpoznawanej sprawie brak jest istnienia którejkolwiek z przesłanek obligatoryjnego wyłączenia wskazanego sędziego, o których mowa w art. 18 ustawy ppsa..
Skarżącemu należy wyjaśnić, iż jego przeświadczenie, o wadliwym rozpoznaniu jego sprawy przez sędziego, którego wniosek dotyczy, nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej, w myśl art. 19 ustawy ppsa., jego wyłączenie. Oceny tej nie może zmienić subiektywne przekonanie skarżącego co do wadliwego, niewłaściwego sposobu orzekania przez tego sędziego we wcześniejszych jego sprawach. Nie jest dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, iż skarżący kwestionuje zasadność rozstrzygnięcia wydanego z udziałem tego sędziego w innych rozpoznawanych jego sprawach. Niezadowolenie strony z rozstrzygnięcia sprawy nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego, bowiem zarzuty te skarżący mógł podnieść w środkach odwoławczych od orzeczenia sądu pierwszej instancji. Taki pogląd wyrażony został w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 października 2008r. sygn. akt I OZ 665/08 (niepublikowany) i Sąd rozpoznający tę sprawę pogląd ten podziela.
Nadto zarzut zgłoszony we wniosku nie został poparty żadnymi dowodami. Subiektywne przekonanie skarżącego, iż powołany w poprzednich jego sprawach wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego był całkowicie chybiony, nie mając zastosowania w jego przypadku, mógł być zweryfikowany jedynie w toku kontroli instancyjnej tj. w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na skutek wniesienia środka zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej. Skarżący nie złożył jednakże za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika takiego środka zaskarżenia.
Nadto wskazać należy, iż okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony, bądź utrata zaufania do bezstronności sędziego wynikająca z samego przeczulenia strony lub subiektywnego odczucia. Nie ma znaczenia subiektywne przekonanie skarżącego o braku bezstronności sędziego lecz konieczne jest wskazanie poważnych powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania co do bezstronności sędziego. Wyłączenie sędziego, o którym mowa w art. 19 ustawy ppsa. ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowane jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów (por. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 lutego 2008r. sygn. akt II FZ 60/08, niepublikowany).
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd, na mocy art. 19 w zw. z art. 22 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił wniosek skarżącego jako nieuzasadniony.