Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Nr [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] o zastosowaniu wykonania zastępczego polegającego na wezwaniu Spółki A do wykonania, w terminie 7 dni od dnia otrzymania postanowienia, obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia [...] wystawionym przez PINB i jednocześnie zobowiązania ww. strony do wpłacenia kwoty 6800 zł tytułem zaliczki na poczet kosztów zastępczego wykonania wskazanego obowiązku.
W dniu 21 kwietnia 2016r. Spółka A wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie wykonania zastępczego obowiązku rozbiórki suszarni ze sterownią wybudowanej w warunkach samowoli budowalnej na działce nr [...] przy ul. [...] w R. Wniesiono o uchylenie skarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia z dnia [...] odmawiającego uwzględnienia zarzutów. Zarzucono, że istota sporu w tej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy w ustalonym stanie faktycznym prowadzenie postępowania egzekucyjnego jest w ogóle dopuszczalne. Podniesiono, że w niniejszej sprawie nie doszło do wszczęcia egzekucji skoro Spółce, jako osobie prawnej działającej poprzez swoje organy, nie doręczono skutecznie tytułu wykonawczego z dnia [...] oraz wcześniejszego upomnienia z dnia [...] a jedynie przypadkowemu pracownikowi zatrudnionemu w Zakładzie Produkcyjnym Spółki w R. Wobec tego zastosowanie wobec Spółki pierwszego środka egzekucyjnego, jak i kolejnego środka w celu przymuszenia uznać należy za niedopuszczalne, skoro sam tytuł wykonawczy jak i upomnienie nie zostały skutecznie doręczone zobowiązanemu, a zatem egzekucja administracyjna nie została wszczęta.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Podniesiono, że organ podtrzymuje stanowisko co do skutecznego doręczenia Spółce upomnienia i tytułu wykonawczego, zwłaszcza, że skuteczność doręczenia została zakwestionowana dopiero na etapie wymierzenia grzywny w celu przymuszenia. Nadto wyjaśniono, że zarzuty te były podnoszone przez pełnomocnika Spółki w skardze na rozstrzygnięcie organu nadzoru budowalnego, w którym Sąd oddalił skargę w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 220/16.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r. poz.718) zwanej dalej: ustawą ppsa. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Wskazać należy, iż praktyka sądowa opowiada się za szerokim interpretowaniem użytego w tym przepisie pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania" wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2011, str. 374 i nst). Ekonomika procesowa, a także względy sprawiedliwości mogą przemawiać za potrzebą zawieszenia postępowania z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego skarżonym aktem, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Jak wynika z brzmienia cytowanego przepisu sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, przy czym warunkiem skorzystania z tej podstawy prawnej, mającej związek z wynikiem innego postępowania m.in. sądowoadministracyjnego jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte.
W rzeczonej sprawie przedmiotem kontroli sądu administracyjnego jest postanowienie z dnia [...] Nr [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] o zastosowaniu wykonania zastępczego polegającego na wezwaniu Spółki A do wykonania, w terminie 7 dni od dnia otrzymania postanowienia, obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia [...] wystawionym przez PINB i jednocześnie zobowiązania ww. strony do wpłacenia kwoty 6800 zł tytułem zaliczki na poczet kosztów zastępczego wykonania wskazanego obowiązku. Jak zatem wynika z sentencji jest to postanowienie wydane w wyniku prowadzonego postępowania egzekucyjnego w administracji w stosunku do skarżącej Spółki, przy czym w skardze na ten akt podniesione zostały identyczne zarzuty, jak w skardze na wcześniejsze postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jako: WINB) z dnia [...], nr [...], którym utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów na podstawie art. 34 § 1 i 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Postanowienie to było przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, który wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2016r. sygn. akt II SA/Ol 220/16 oddalił skargę. Spółka wniosła skargę kasacyjną na to orzeczenie, która została przekazana do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 12 sierpnia 2016r. i do chwili podejmowana rozstrzygnięcia nie została rozpoznana. Z uwagi na okoliczność, że na obecnym etapie postępowania egzekucyjnego strona skarżąca ponowiła min. zarzuty dotyczące braku doręczenia Spółce upomnienia oraz tytułu wykonawczego, Sąd dostrzegł potrzebę zawieszenia postępowania sądowego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia przez NSA w zakresie zaskarżonego wyroku tut. Sądu w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 220/16, bowiem rozstrzygnięcie to będzie miało wpływ na obecnie rozpoznawaną sprawę z uwagi na powielenie wcześniejszych zarzutów w skardze.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 131 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.