Uzasadnienie
Decyzją z 10 czerwca 2022 r. Komendant Miejski Policji w Olsztynie (dalej: "Komendant MP", "organ pierwszej instancji") po rozpatrzeniu wniosku Organizacji Międzyzakładowej [...] (dalej: "Związek zawodowy", "skarżący") o udostępnienie informacji publicznej z 12 maja 2022 r., odmówił udostępnienia informacji publicznej przetworzonej.
W uzasadnieniu podał, że Związek zawodowy zwrócił się o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej nagród przyznanych funkcjonariuszom i pracownikom cywilnym Komendy Miejskiej Policji w Olsztynie w 2022 r. z podaniem imienia i nazwiska osób wynagradzanych, kwoty nagrody i uzasadnienia przyznania nagrody. Komendant MP pismem z 25 maja 2022 r. poinformował wnioskodawcę, że wniosek dotyczy informacji przetworzonej, gdyż jej udostępnienie wymaga wglądu w akta osobowe funkcjonariuszy i pracowników Policji, dokonania wyliczeń, sporządzenia zestawień i kopii dokumentów.
Jednocześnie wezwano wnioskodawcę do wskazania argumentów, które przemawiają za uznaniem, że żądane informacje publiczne są szczególnie istotne dla interesu publicznego. W odpowiedzi z 3 czerwca 2022 r. Związek zawodowy stwierdził, że informacja, o którą wnioskuje nie posiada charakteru informacji przetworzonej. Komendant MP stwierdził, że realizacja wniosku pociągałaby za sobą potrzebę wyselekcjonowania konkretnych dokumentów w komórkach organizacyjnych Komendy Miejskiej Policji, gdyż nie jest prowadzona odrębna ewidencja, zawierająca wnioskowane dane. Stworzenie informacji w żądanym zakresie wymagałoby więc dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych i stworzenia nowych baz, co wiązałoby się z zaangażowaniem w ich pozyskanie innych pracowników niż wykorzystywani w bieżącej działalności Policji. Oznacza to zatem podjęcie przez organ Policji działań o charakterze intelektualnym i nadania skutkom tego działania cech informacji.
Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiąże się zatem z potrzebą ich przetworzenia. W ocenie Komendanta MP, przygotowanie omawianego zestawienia wiązałoby się ze znacznym nakładem sił i pracowników, co negatywnie wpłynęłoby na wykonywanie bieżących obowiązków służbowych i utrudniłoby funkcjonowanie komórek organizacyjnych.
Organ pierwszej instancji stwierdził, że opracowanie zestawienia w żaden sposób nie przyczyniłoby się do poprawy funkcjonowania organów administracji czy lepszej ochrony interesu publicznego ani nie miałoby realnego znaczenia dla funkcjonowania struktur publicznych w konkretnej dziedzinie życia społecznego i nie wpływałoby na usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra społeczności. Dodał, że wnioskodawca nie wskazał, w jaki realny sposób uzyskana wiedza miałaby przyczynić się do poprawy funkcjonowania organów administracji.
W złożonym od powyższej decyzji odwołaniu Związek zawodowy zarzucił naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902; dalej jako: "u.d.i.p.") przez nieuzasadnione przyjęcie, że żądana informacja ma charakter przetworzony i nie podlega udostępnieniu z uwagi na brak wykazania interesu publicznego w jej pozyskaniu oraz naruszenie art. 6 ust. 1 u.d.i.p. przez nieuzasadnioną odmowę udostępnienia informacji publicznej, podczas gdy ten przepis wprost wskazuje, że żądane informacje podlegają udostępnieniu. Zarzucił ponadto naruszenie art. 10 k.p.a. przez zaniechanie jego zastosowania przez wydaniem rozstrzygnięcia w sprawie. Związek zawodowy stwierdził, że żądana informacja publiczna nie ma charakteru przetworzonego. Zauważył, że udostępnienie informacji, których żąda sprowadza się do przekazania kopi dokumentów, które zostały już wytworzone w ramach działalności Komendanta MP.
Informacje będące przedmiotem wniosku zostały bowiem zebrane w formie rozkazu zawierającego zestawienie żądanych informacji. Nie sposób zatem przyjąć, że informacja ma charakter przetworzony, skoro sprowadza się do przedłożenia dokumentów znajdujących się w posiadaniu organu.
Komendant Wojewódzki Policji w Olsztynie (dalej "Komendant WP", "organ odwoławczy") decyzją z 26 lipca 2022 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu zauważył, że zgodnie z art. 61 ust. 3 Konstytucji RP ograniczenie prawa dostępu do informacji publicznej może nastąpić wyłącznie ze względów związanych z ochroną wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. Ocenił, że Komendant MP prawidłowo zwrócił się do wnioskodawcy o wskazanie, czy wniosek wiąże się z istnieniem szczególnie istotnego interesu publicznego, który wiąże się z działalnością strony. Podkreślił, że Komendant MP, jako pracodawca prowadzący akta osobowe, jest zobowiązany do ochrony danych osobowych swoich pracowników.
Natomiast w zakresie funkcjonariuszy dodatkowo jest zobowiązany do prowadzenia ich z uwzględnieniem przepisów o ochronie informacji niejawnych. Stwierdził, że organ pierwszej instancji wskazał, z jakich powodów informacje nie mogła zostać udostępniona w sposób niezwłoczny.
Organ odwoławczy wywiódł, że żądana informacja ma cechy informacji przetworzonej, gdyż musiałaby być opracowana przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie posiadanych danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy i wskazanych przez niego kryteriów. W celu uzyskania informacji przetworzonej strona powinna podać konkretny cel, mający szczególne znaczenie dla interesu publicznego, do realizacji którego potrzebne mu są wnioskowane informacje, sposób wykorzystania tych informacji i uzasadnienie, zgodnie z którym znajduje się on w szczególnej sytuacji albo posiada narzędzia pozwalające mu wykorzystać daną informację we wskazanym celu.
W ocenie organu odwoławczego, Związek zawodowy nie spełnił tych warunków, gdyż we wniosku oprócz zakresu żądanych informacji powołał tylko orzecznictwo w tym zakresie, natomiast po wezwaniu do wykazania szczególnego interesu publicznego w piśmie z 3 czerwca 2022 r. podtrzymał jedynie wcześniej złożony wniosek i wniósł o wydanie decyzji.
Komendant WP ocenił, że w sprawie nie wystąpiła przesłanka konieczna do udostępniania informacji przetworzonej, gdyż opracowanie żądanego zestawienia w żaden sposób nie przyczyniłoby się do poprawy funkcjonowania organów administracji czy lepszej ochrony interesu publicznego. Czynności Policji z zakresu wskazanego we wniosku odnoszą się bezpośrednio do spraw osobowych policjantów i pracowników Komendy Miejskiej Policji. Wytworzenie nowego zestawienia, o którym mowa we wniosku, nie miałoby realnego znaczenia dla funkcjonowania struktur publicznych w konkretnej dziedzinie życia społecznego i nie wpływałoby na usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego społeczności.
Dodatkowo wnioskodawca nie wskazał, w jaki realny sposób uzyskana wiedza miałaby przyczynić się do poprawy funkcjonowania organów administracji, poza wyrażeniem, opinii, że w jego ocenie wnioskowane dane nie stanowią informacji przetworzonej. Komendant WP wskazał ponadto, że zgodnie z orzecznictwem za informację przetworzoną uznaje się wyodrębnienie informacji prostych ze zbiorów informacji znajdujących się w posiadaniu zobowiązanego i przygotowanie ich do udostępnienia, jeżeli wymagają podjęcia działań twórczych i analitycznych, opracowania zestawień, list lub wykazów czy odpowiedniego ich zredagowania, których efektem końcowym jest jakościowo nowa informacja (dotychczas samoistnie nieistniejąca), a nawet sporządzenie wielu kserokopii dokumentów, wymagających podjęcia działań organizacyjnych oraz zaangażowania środków i osób. Zaznaczył, że organ pierwszej instancji nie dysponował żądaną informacją, którą należało specjalnie wytworzyć.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 10 k.p.a., organ odwoławczy stwierdził, że skoro strona reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika nie złożyła wniosku o możliwość zapoznania się z zgromadzonym materiałem, zarzut ten jest niezasadny.
W skardze wywiedzionej do tut. Sądu na ww. decyzję Związek zawodowy zarzucił naruszenie prawa do informacji przez naruszenie art. 3 ust. 1 pkt. 1 u.d.i.p., polegające na nieuzasadnionym przyjęciu, że żądana informacja ma charakter przetworzony i nie podlega udostępnieniu z uwagi na brak wykazania interesu publicznego w jej pozyskaniu oraz przez uchybienie art. 6 ust. 1 u.d.i.p., polegające na nieuzasadnionej odmowie udostępnienia informacji publicznej, podczas gdy ten przepis wprost wskazuje, że żądane informacje podlegają udostępnieniu.
Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych lub według przedłożonego spisu kosztów.
Związek zawodowy zauważył w uzasadnieniu skargi, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy, lecz ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Informacje dotyczące kwot wynagrodzeń i składników tych wynagrodzeń oraz nagród, które są finansowane ze środków publicznych i wypłacane za wykonywaną pracę, stanowią informację publiczną, niezależnie od tego, czy są to stałe elementy wynagrodzenia, fakultatywne lub uznaniowe. Zasada jawności gospodarki środkami publicznymi musi być bezwzględnie przestrzegana przez każdą jednostkę dysponującą publicznymi środkami finansowymi. Podkreślił, że funkcjonariusze Policji oraz członkowie korpusu służby cywilnej są osobami pełniącymi funkcje publiczne, zatem w odniesieniu do nich art. 5 ust. 2 u.d.i.p. ma zastosowanie.
Nie zgodził się ponadto z twierdzeniami organu, że przedmiotowe informacje stanowią informacje przetworzone. Wywiódł, że przetworzenie informacji polega na dodaniu zmian w jej treści, a nie na odjęciu z jakiegoś dokumentu elementów niezwiązanych z jego treścią. Informacja prosta nie zmienia się w informację przetworzoną przez proces anonimizacji, bo czynność ta polega jedynie na jej przekształceniu, a nie przetworzeniu. Podobnie, nie jest przetworzeniem informacji sięganie przez podmiot zobowiązany do materiałów archiwalnych. Stwierdził, że w odwołaniu od decyzji wskazał, że przedmiotem wniosku były kopie rozkazów, wobec czego wywody organu odwoławczego, że żądana informacja musiałaby być opracowana przy użyciu dodatkowych sił i środków są co najmniej niezrozumiałe.
W konsekwencji, nie zachodziła konieczność wykazywania przez skarżącego szczególnego interesu publicznego, gdyż nie jest to informacja przetworzona, a co najwyżej przekształcona. Dodał, że występując z przedmiotowym wnioskiem miał na celu kontrolę sposobu wydatkowania środków publicznych przez Komendanta MP.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o zawieszenie postępowania, odrzucenie skargi lub ewentualnie jej oddalenie.
Komendant WP podniósł, że powoływanie się przez skarżącego w nazwie na [...], wprowadza w błąd co do zarejestrowanej w Krajowym Rejestrze Sądowym pod numerem [...] i jego jednostki terenowej [...]. W związku z powyższym organ wystąpił z wnioskiem do Sądu Rejonowego w Olsztynie o ustalenie liczby członków tej organizacji. W Sądzie Rejonowym w Olsztynie jest prowadzone postępowanie pod sygnaturą IV Po 40/22, a na 3 października 2022 r. została wyznaczona rozprawa w tej sprawie. W związku z powyższym zasadne jest zawieszenie postępowania, a w przypadku ustalenia braku zdolności sądowej, w tym braku reprezentacji, zasadne jest odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a.
Uzasadniając wniosek o oddalenie skargi, Komendant WP powtórzył argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259), dalej: p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, natomiast art. 135 p.p.s.a. obliguje sąd do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa.
Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji według wskazanych wyżej kryteriów wykazała, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest ocena czy wniosek skarżącego dotyczy informacji przetworzonej.
Organy obu instancji nie kwestionują bowiem, że wnioskowana informacja – to jest podanie kwot nagród i uzasadnienia przyznania nagrody funkcjonariuszom i pracownikom cywilnym Komendy Miejskiej Policji w Olsztynie w 2022 r. – stanowi informację publiczną.
Stosownie bowiem do art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902; dalej jako: "u.d.i.p.") informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p., w którym zawarto przykładowy katalog informacji publicznych. Udostępnieniu podlega więc m.in. informacja o majątku publicznym (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c), gdyż niewątpliwie wynagrodzenia funkcjonariuszy i pracowników Policji wiąże się ze sposobem gospodarowania środkami stanowiącymi majątek publiczny.
Powołana ustawa ta nie definiuje jednak pojęcia informacji przetworzonej, a tylko w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. przewiduje, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.
Dokonując wykładni pojęcia "informacji przetworzonej" należy odwołać się do ugruntowanych poglądów Naczelnego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu wyroku NSA z 2 września 2022 r., sygn. III OSK 1534/21 (dostępny pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że informacja publiczna przetworzona to taka informacja publiczna, która:
- - w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym, podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (por. wyrok NSA z 30.09.2015 r., I OSK 1746/14);
- - jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów (por. wyroki NSA z: 5.04.2013 r., I OSK 89/13, 17.10.2006 r., I OSK 1347/05, 21.07.2022 r., III OSK 1988/21) na podstawie pierwotnego zasobu danych (por. wyroki NSA z: 12.12.2012 r., I OSK 2149/12; 5.04.2013 r., I OSK 89/13, 3.10.2014 r., I OSK 747/14);
- - jest wynikiem działań wykraczających poza zakres działań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji organu – ograniczenie wprowadzone przez art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie udzielania informacji publicznej przetworzonej ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupiać się będą nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych kompetencji, lecz na czynnościach związanych z udzielaniem informacji publicznej (wyroki NSA z 5.09.2013 r. I OSK 953/13, I OSK 866/13, I OSK 865/13); "proces powstawania informacji (przetworzonej) skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań, toteż ustawodawca zdecydował, że proces wytworzenia nowej informacji w oparciu o posiadane dokumenty obwarowany będzie koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego" (por. wyrok NSA z 9.10.2010 r., I OSK 1737/12);
- - może być jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego (por. wyroki NSA z: 28.04.2016 r., I OSK 2658/14, 5.01.2016 r., I OSK 33/15). Ten rodzaj informacji publicznej stanowi jakościowo nowy typ informacji, przygotowany specjalnie dla wnioskodawcy, a zatem to taka informacja, której organ wprost nie posiada i dla jej wytworzenia niezbędne jest przeprowadzenie pewnych działań na posiadanych już informacjach. W wyniku tych działań powstaje nowa jakościowo informacja. Nie jest ona jedynie innym technicznie zestawieniem danych, innym sposobem ich uszeregowania, ale stanowi jakościowo nową informację, prowadzącą zazwyczaj do określonej oceny, czy interpretacji danego zjawiska (zob. wyroki NSA: z 30.10.2008 r., I OSK 951/08; z 27.06.2013 r., I OSK 529/13). Przetworzenie informacji wymaga więc dokonania stosownych działań analitycznych, zebrania lub zsumowania pojedynczych informacji na podstawie różnych kryteriów wynikających z treści wniosku (zob. wyrok NSA z 05.03.2013 r., I OSK 3097/12). Informacją przetworzoną jest taka informacja, która nie była w posiadaniu zobowiązanego, ale została przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy, wedle wskazanych przez niego kryteriów. Podnosi się jednak, że często przygotowanie takiej informacji wiąże się z poniesieniem określonych środków finansowych i organizacyjnych, często trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami organu państwa (zob. wyrok NSA z 5.09.2013 r., I OSK 865/13). Powstanie tego rodzaju informacji powoduje, że dla jej wytworzenia koniecznym jest zaangażowanie ponadprzeciętnych zasobów zobowiązanego, niezwiązanych z jego zwykłą, codzienną działalnością;
- - nie musi być wyłącznie wytworzoną rodzajowo nową informacją, gdyż informacja przetworzona obejmuje dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się zatem musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników, może być traktowana jako informacja przetworzona (por. wyroki NSA z: 5 marca 2015 r., I OSK 863/14, z 4 sierpnia 2015 r., I OSK 1645/14, z 9 sierpnia 2011 r., I OSK 977/11);
- - której przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej liczby dokumentów – informacja przetworzona w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. to nie tylko taka, która powstaje w wyniku poddania posiadanych informacji analizie albo syntezie i wytworzenia w taki właśnie sposób nowej jakościowo informacji; w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) wielu dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej (por. wyroki NSA z: 2.10.2014 r., I OSK 140/14, 21.09.2012 r., I OSK 1477/12, 9.08.2011 r., I OSK 792/11, 8.06.2011 r., I OSK 426/11, 17.10.2006 r., I OSK 1347/05).
Wyrażany jest również pogląd, według którego mimo że anonimizacja dokumentów stanowi jedynie przekształcenie informacji, to prowadzi do uzyskania informacji przetworzonej, jeżeli polega na utworzeniu całego zbioru tak opracowanych dokumentów, wcześniej wybranych z wszystkich posiadanych materiałów, i przez to wymaga nakładu środków i zaangażowania pracowników z uszczerbkiem dla prawidłowego toku funkcjonowania organu (zob. wyrok NSA z 14 stycznia 2022 r., III OSK 914/21).
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że organy obu instancji nie wykazały, że realizacja wniosku rzeczywiście wymaga ponadstandardowego nakładu pracy w postaci dokonania analiz, obliczeń, zestawień statystycznych i stworzenia nowych baz danych, co wymagałoby zaangażowania dodatkowych sił i środków, jak to stwierdził organ pierwszej instancji. Poza gołosłownym twierdzeniem, że żądana informacja jest informacją przetworzoną oraz powołaniem się na orzecznictwo sądów administracyjnych dotyczące spornej kwestii, w uzasadnieniach decyzji organów obu instancji nie podano nawet, zbadania jakiej ilości dokumentów wymaga przygotowanie spornych danych. Uzasadnienie tych decyzji nie zawiera żadnych konkretnych danych, które pozwalałyby na zweryfikowanie stanowiska organów zajętego w sprawie.
Natomiast do kwalifikacji informacji publicznej nie jest wystarczające "wskazanie" przez organy okoliczności, które uzasadniałyby uznanie informacji za przetworzoną, gdyż konieczne jest "wykazanie" tych okoliczności, czyli poparcie przez organy swoich twierdzeń faktami, wynikającymi z konkretnie wskazanych w decyzji, prawidłowo ocenionych dowodów (zob. wyrok NSA z 24.02.2022 r., III OSK 4964/21).
Podkreślić ponadto należy, że organ odwoławczy nie zakwestionował prawdziwości twierdzenia Związku zawodowego, zawartego w odwołaniu i skardze, że sporna informacja ma postać rozkazu, który zawiera wnioskowane informacje, zatem jej udostępnienie sprawdza się do przedłożenia kopii dokumentu już znajdującego się w posiadaniu organu.
Tym samym, nie znajduje uzasadnienia stanowisko organów obu instancji, że zakres żądanych informacji wymagał przetworzenia. W konsekwencji wnioskodawca nie musiał wykazywać, że udostępnienie wnioskowanej informacji będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. Stąd też w niniejszej sprawie organ, co najmniej przedwcześnie, domagał się od skarżącego wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego przemawiającego za udostępnieniem wnioskowanych danych. Naruszył tym samym art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż nie dysponował uzasadnionymi podstawami do wydania decyzji odmownie załatwiającej żądanie skarżącego.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzje organu pierwszej instancji.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ winien wziąć pod uwagę powyższe rozważania oraz uwzględnić, że takie czynności organu jak wyszukanie dokumentów, ich selekcja i analiza pod względem treści są zwykłymi czynnościami, które nie dają podstaw do zakwalifikowania żądanych dokumentów, jako informacji przetworzonej, albowiem nie tworzą informacji nowej.
Odnosząc się do wniosku organu dotyczącego odrzucenia skargi należy wskazać, że Sąd Najwyższy 25 marca 1993 r. podjął uchwałę sygn. I PZP 73/93 (publ. OSNC 1993, nr 10, poz. 169): 1. Na podstawie rejestracji Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego "Solidarność" osobowość prawną uzyskał tylko ten Związek. Jednostki organizacyjne Związku istniejące w dniu wejścia w życie zmiany statutu, określającej jednostki mające osobowość prawną (art. 13 pkt 7 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych - Dz. U. Nr 55, poz. 234), nabyły tę osobowość z tym dniem.
2. Jednostki organizacyjne powstające po tej dacie nabywają osobowość prawną z chwilą uzyskania - zgodnie ze statutem Związku - prawa do działania w charakterze statutowych struktur Związku Zawodowego "Solidarność". Skarżący wykazał, że został zarejestrowany 4 stycznia 2020 r. w rejestrze [...]. Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. z 2022 r. poz. 854) oraz § 17 Statutu NSZZ Solidarność, posiada osobowość prawną. Tym samym brak było podstaw do kwestionowania zdolności sądowej skarżącego.
O kosztach postępowania, obejmujących wpis od skargi, wynagrodzenie pełnomocnika strony skarżącej, będącego radcą prawnym, orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265).
Przedmiotowa skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a. Organ odwoławczy - w piśmie z 21 grudnia 2022 r. - złożył wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a strona skarżąca nie zażądała przeprowadzenia rozprawy w stosownym terminie.