Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, w sprawie ze skargi A. P. (dalej jako: "skarżący"), uchylił decyzję Uczelnianej Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu z dnia "[...]" r., nr "[...]", umarzającej postępowanie z wniosku skarżącego o przyznanie stypendium socjalnego w zwiększonej wysokości na rok akademicki 2016/2017. W uzasadnieniu wyroku Sąd wyjaśnił, że skarga zasługiwała na uwzględnienie, jednakże z innych powodów niż podniesione w skardze.
W dniu 20 grudnia 2017 r. skarżący wywiódł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, wnosząc o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Postanowieniem z dnia 6 lutego 2018 r. referendarz sądowy ustanowił dla skarżącego radcę prawnego.
W dniu 2 maja 2018 r. do tutejszego Sądu wpłynęła opinia prawna ustanowionego z urzędu radcy prawnego o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Pismem z dnia 18 maja 2018 r. skarżący domagał się kasacji wydanego wyroku i ustanowienie innego pełnomocnika.
W kolejnym piśmie z dnia 1 lipca 2018 r. skarżący wniósł o natychmiastowe "odsunięcie od sprawy" sędziów, którzy zajmowali się nią i pociągnięcie ich do odpowiedzialności za rażące łamanie "Zbioru Zasad Etyki Zawodowej" i pozbawienie skarżącego minimalnej ochrony praw. Zarzucił, że wyrok wydany został z rażącym naruszeniem prawa.
Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2018 r. Sąd oddalił wniosek o wyłączenie sędziów.
W dniu 27 sierpnia 2018 r. ustanowiony w sprawie radca prawny złożył opinię o braku podstaw do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie.
W dniu 6 września 2018 r. sędzia sprawozdawca wydał zarządzenie o doręczeniu skarżącemu odpisu ww. opinii sporządzonej przez pełnomocnika oraz o pouczeniu skarżącego o treści art. 177 § 4 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.").
W dniu 28 września 2018 r. skarżący potwierdził odbiór przesyłki. W dniu 5 października 2018 r. skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie z dnia 6 września 2018 r., zarzucając, że zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w katalogu zawartym w tym przepisie. Przepisy art. 173 -197 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2018 r., sygn. akt I GZ 118/18, publ. na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl).
Kwestionowane zarządzenie z dnia 6 września 2018 r. o doręczeniu stronie opinii jej pełnomocnika o braku podstaw do wniesienia środka zaskarżenia nie zostało wymienione w powyższych przepisach, jako podlegające zaskarżeniu. W żadnym miejscu ustawa nie przewiduje możliwości zaskarżenia takiego zarządzenia. Przedmiotowe zarządzenie miało jedynie charakter informacyjny i porządkowy. Na podstawie art. 177 § 4 p.p.s.a. sąd ma obowiązek doręczyć stronie opinię jej pełnomocnika. Wówczas termin do wniesienia środka zaskarżenia przez stronę biegnie od dnia doręczenia odpisu opinii, o czym sąd poucza stronę, dokonując doręczenia.
W związku z powyższym sąd orzekł, jak w postanowieniu, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z tymi unormowaniami zażalenie niedopuszczalne podlega odrzuceniu.