Uzasadnienie
Na etapie wniesienia skargi J. i W.U. wystąpili z wnioskami o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniach powołali się na to, iż ich miesięczne dochody z emerytury i renty wynoszą w sumie 1335,47 zł. Dodatkowo według informacji zawartej w piśmie przewodnim, skarżąca przeszła w maju bieżącego roku poważną operację "[...]" i jej rekonwalescencja wymaga dużych nakładów finansowych.
Jak wynika nadto z oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, małżonkowie prowadzą dwuosobowe gospodarstwo domowe, a jedynym ich majątkiem jest dom w zabudowie bliźniaczej o powierzchni 81,79 m2 i "pozostałość z 10 arów "[...]"". Stałe wydatki, na mieszkanie, leczenie i spłatę pożyczki wynoszą miesięcznie ok. 1116 / 1266 zł. (w oświadczeniu skarżącego nie występuje pozycja: "Ogrzewanie + Ciepła woda ok. 3.000 zł rocznie", a we wniosku skarżącej - "woda + ścieki ok. 100 zł (msc)").
Do wniosków dołączone zostały kopie decyzji o waloryzacji świadczeń pobieranych przez skarżących.
Mając za podstawę informacje poświadczone przez skarżących należy przyjąć, iż znajdują się oni w sytuacji, w której wygospodarowanie środków na choćby częściowe pokrycie kosztów sądowych, a tym bardziej opłacenie profesjonalnego pełnomocnika, nie jest możliwe. W świetle art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) ów stan rzeczy uzasadnia uwzględnienie ich postulatu. Jak bowiem stanowi wskazany przepis, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, następuje przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Obejmuje ono zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 ww. ustawy). Z tej przyczyny orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy, powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień dotyczących prawa pomocy.