Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztyniez 24 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Ol 690/09

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Skład
Sędzia WSA Beata Jezielska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 24 lipca 2009r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi M.F. na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie powołania Komisji Rewizyjnej Rady Miejskiej w P. postanawia odrzucić skargę

Uzasadnienie

Pismem z dnia 26 czerwca 2009r., które wpłynęło do organu w dniu 29 czerwca 2009r. M. F., radny Rady Miejskiej w P. wniósł skargę na uchwałę Rady Miejskiej w P. nr "[...]" z dnia "[...]" w sprawie powołania Komisji Rewizyjnej Rady Miejskiej w P. na kadencję 2006-2010 oraz wyboru składu osobowego tej komisji, zmienionej uchwałą nr "[...]" z dnia "[...]". W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż pismem z dnia 27 marca 2009r. wezwał Radę Miejską w P. do zmiany przedmiotowej uchwały, bowiem w jego ocenie jest ona niezgodna z prawem. Jednakże do dnia złożenia skargi Rada Miejska nie podjęła w tej kwestii żadnej uchwały.

Następnie pismem z dnia 3 lipca 2009r. skarżący oświadczył, iż wycofuje swoją skargę.

W związku z powyższym Burmistrz P. wniósł o umorzenie postępowania stosownie do treści art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje

Należy zaznaczyć, iż wprawdzie skarga została cofnięta, jednakże w pierwszej kolejności Sąd bada kwestie związane z zachowaniem wymogów formalnych skargi oraz jej dopuszczalnością.

Zgodnie z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), który ma zastosowanie do skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego, skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Dokonując oceny niniejszej skargi pod wyżej wskazanym kątem Sąd stwierdził, iż termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Z akt sprawy wynika, iż mimo wezwania do usunięcia naruszenia prawa Rada Miejska w P. nie udzieliła formalnej odpowiedzi na to wezwanie. W tej sytuacji termin do wniesienia skargi wynosi 60 dni od dnia wniesienia wezwania. Jak wynika z protokołu obrad Rady Miejskiej, skarżący swoje wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wniósł na sesji Rady w dniu 27 marca 2009r. Zatem termin 60 dni upłynął w dniu 26 maja 2009r. Tymczasem skarga została sporządzona w dniu 26 czerwca 2009r., a wpłynęła do organu w dniu 29 czerwca 2009r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia.

Należy w tym miejscu zaznaczyć, iż co prawda Rada Miejska nie udzieliła formalnie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, lecz na sesji w dniu 24 kwietnia 2009r., na której był obecny skarżący, odbyła się dyskusja nad przedmiotowym wnioskiem, a stan faktyczny sprawy wyjaśniła radca prawny Urzędu Miejskiego w P. Jednakże gdyby nawet przyjąć, iż ustna wypowiedź radcy prawnego stanowi swoistą formę odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, to i tak termin do wniesienia skargi nie zostałby zachowany, bowiem w takim przypadku 30-dniowy termin do wniesienia skargi upłynąłby z dniem 25 maja 2009r.

Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.