Uzasadnienie
Na rozprawie, która odbyła się przed tut. Sądem w dniu 16 września 2014r. występujący w sprawie pełnomocnik skarżącego L. K. – radca prawny S. W. złożył do protokołu wniosek o wyłączenie od udziału w tej sprawie sędzi M. G., która przewodniczyła rozprawie. Podał, że w jego ocenie przewodnicząca składu orzekającego uniemożliwia mu dokończenie wypowiedzi i dlatego żąda jej wyłączenia.
W dniu 18 września 2014r. sędzia WSA M. G. złożyła do akt sprawy oświadczenie, w których wskazała, że nie zachodzi między nią, a żadną ze stron tego postępowania okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności w rozpoznaniu tej sprawy. Ponadto oświadczyła, że w niniejszej sprawie nie zachodzi żaden z powodów wyłączenia z mocy ustawy, wymienionych w art. 18 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Wyłączenie sędziego od rozpatrywania sprawy następuje z mocy ustawy z przyczyn określonych w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), bądź też na podstawie art. 19 p.p.s.a., zgodnie z którym niezależnie od przyczyn określonych w art. 18, wyłączenie może nastąpić na żądanie sędziego lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
W niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek określonych w art. 18 p.p.s.a. W związku z tym wniosek może być rozpatrzony wyłącznie w oparciu o art. 19 p.p.s.a. Przy czym jako powód wyłączenia wnioskodawca wskazał okoliczność, że w jego ocenie w trakcie rozprawy sędzia M. G. uniemożliwiła mu dokończenie wypowiedzi.
Wyjaśnić należy, że użycie w powołanym wyżej art. 19 p.p.s.a. pojęcia "uzasadniona wątpliwość" oznacza, że chodzi tu o wątpliwość co do bezstronności sędziego, uzasadnioną obiektywnymi powodami, czyli takimi, które pozostają w związku przyczynowym między ich wystąpieniem, a powstaniem oceny, że prawdopodobne jest, iż w tych okolicznościach sędzia może okazać się nieobiektywny (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, str. 82). Zatem okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczające subiektywne przekonanie skarżącego o braku obiektywizmu sędziego rozpoznającego jego skargę, lecz konieczne jest wskazanie poważnych powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania co do bezstronności sędziego.
Podnieść należy, że strona zgłaszająca wniosek o wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy obowiązana jest uprawdopodobnić przyczynę wyłączenia – tym bardziej winien uczynić to profesjonalny pełnomocnik, który jest wnioskodawcą w niniejszej sprawie. Winien zatem wykazać istnienie okoliczności mogących skłaniać sędziego do kierowania się względami kwalifikowanymi jako stronnicze. W ocenie Sądu takie okoliczności nie zostały przez wnioskodawcę wykazane.
W niniejszej sprawie sędzia M. G. złożyła oświadczenie o braku podstaw do wyłączenia z orzekania w przedmiotowej sprawie wobec braku pomiędzy nią, a którąkolwiek ze stron tego postępowania tego rodzaju okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do jej bezstronności w niniejszej sprawie, a pełnomocnik skarżącego nie wskazał żadnych przesłanek mogących podważyć prawdziwość złożonego oświadczenia. Powołany jako powód wyłączenia fakt, że w ocenie wnioskodawcy sędzia uniemożliwiła mu dokończenie wypowiedzi nie stanowi okoliczności tego rodzaju, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności w danej sprawie. Podnieść przy tym należy, że jak wynika z protokołu rozprawy wniosek o wyłączenie sędziego został złożony w momencie, kiedy sędzia M. G. – jako przewodnicząca składu orzekającego – poinformowała pełnomocnika skarżącego, że rozpoznawana sprawa dotyczy postępowania zainicjowanego wnioskiem skarżącego z dnia 22 kwietnia 2013r., a nie innych postępowań dotyczących budynku skarżącego.
W tych okolicznościach uznanie przez pełnomocnika skarżącego, że sędzia uniemożliwiła mu dokończenie wypowiedzi ma charakter wyłącznie subiektywny i w żadnym wypadku nie świadczy o braku bezstronności sędziego. Należy przy tym podkreślić, iż instytucja wyłączenia sędziego ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowana jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2008 r., sygn. akt II FZ 60/08).
Wobec powyższego na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.