Uzasadnienie
Wnioskiem z 20 maja 2004 r. (złożonym 21 maja 2004 r.) J. W. zwrócił się do Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. o przyznanie pomocy w formie zasiłku okresowego.
Pismem z dnia 21 czerwca 2004 r. (doręczonym stronie dnia 22 czerwca 2004r.) Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w S. zawiadomił zainteresowanego, iż z uwagi na brak środków finansowych sprawa nie może zostać załatwiona w przewidzianym przepisami terminie i podał, że rozpatrzenie sprawy nastąpi w terminie do dnia 21 lipca 2004 r.
W dniu 22 czerwca 2004 r. J. W. wniósł zażalenie na niezałatwienie jego sprawy w terminie zarzucając, że jego wniosek został zlekceważony przez organ I instancji. Wskazał, iż w związku z jego wnioskiem nie został przeprowadzony wywiad, a nadto, według jego wiedzy, MOPS posiada środki na pomoc w formie zasiłku okresowego.
Decyzją z dnia 19 lipca 2004 r., nr "[...]" organ pierwszej instancji odmówił wnioskodawcy przyznania świadczenia w formie zasiłku okresowego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu zażalenia J. W., postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2004 r. nr "[...]", wydanym na podstawie art. 37 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego, uznało zażalenie za uzasadnione. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Kolegium stwierdziło, iż zawiadomienie o niezałatwieniu sprawy w terminie zostało doręczone stronie po upływie okresu miesięcznego, w którym organ powinien wydać decyzję bądź też doręczyć powyższe zawiadomienie. Jednak w związku z załatwieniem przez organ pomocy społecznej wniosku zainteresowanego poprzez wydanie decyzji skład orzekający Kolegium odstąpił od wyznaczenia nowego terminu załatwienia niniejszej sprawy.
Powyższe postanowienie J. W. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie domagając się m.in. jego sprecyzowania, gdyż nie rozumie jego treści.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg: na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Zaskarżone postanowienie nie kończy postępowania ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty. Ponadto wskazać należy, iż na postanowienie organu administracji wydane w oparciu o art. 37 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego nie służy zażalenie (por. art. 141 § l Kpa). Stąd też skargę J. W., wniesioną do Sądu na skutek błędnego pouczenia zawartego w zaskarżonym postanowieniu, należy uznać za niedopuszczalną.
Z powyższych względów, Sąd, na podstawie art. 58 § l pkt 6 w związku z art. 3 § 2 pkt 2 przywołanej ustawy, skargę odrzucił.