Uzasadnienie
W reakcji na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi D.A. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Podała, iż znajduje się w krytycznej sytuacji materialnej. Samotnie prowadzi gospodarstwo domowe. Jedyny jej majątek w postaci domu (ok. 100 m2) jest zajęty przez komornika. Z emerytury w miesięcznej wysokości 1230,82 zł netto, "po odliczeniu egzekucji komorniczych", otrzymuje 941,94 zł (kopia decyzji - karta 24 akt sądowych), z czego 600 zł miesięcznie idzie na spłatę kredytu (kopia potwierdzenia przyjęcia zlecenia stałego - k. 25). W rubryce przeznaczonej na wyszczególnienie stałych wydatków skarżąca wskazała, iż "(o)d czterech lat z braku środków na ogrzewanie i ciepłą wodę - z tych dóbr nie korzysta(-)". Korzysta z pomocy MOPS-u.
Mając za podstawę poświadczone informacje należy stwierdzić, iż skarżąca znajduje się w sytuacji, w której wygospodarowanie środków na choćby częściowe pokrycie kosztów sądowych, a tym bardziej opłacenie profesjonalnego pełnomocnika, jest praktycznie niemożliwe. W świetle art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
- - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) stwierdzenie to uzasadnia uwzględnienie zgłoszonego postulatu. Jak bowiem stanowi ów przepis, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, następuje przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Obejmuje ono zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 w/w ustawy).
W konsekwencji - na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 wskazanej ustawy, powierzającego referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień dotyczących prawa pomocy - orzeczono jak w sentencji.