Uzasadnienie
Wojewoda wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na uchwałę Rady Miejskiej z dnia "[...]"maja 2006 roku, Nr "[...]" w sprawie zbadania skargi D. P. na nienależyte wykonywanie zadań przez Burmistrza w zakresie rozliczania kosztów ogrzewania budynku przy ul. "[...]" w B. W uzasadnieniu organ podniósł, że Rada Miejska wprowadzając, bez wymaganej większości ustawowego składu Rady, do porządku obrad "[...]" Sesji pkt 8 ppkt 4 dotyczący projektu uchwały w sprawie zbadania skargi D. P., rażąco naruszyła przepis art. 20 ust. 1a Ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, póz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje jednak tylko orzekanie w sprawach skarg na akty administracyjne lub czynności z zakresu administracji publicznej enumeratywnie wymienione w art. 3 § 2 cyt. ustawy.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest uchwała Rady Miejskiej w sprawie zbadania skargi D. P. na nienależyte wykonywanie zadań przez Burmistrza w zakresie rozliczania kosztów ogrzewania budynku przy ul. "[...]" w B. Zatem zaskarżona uchwała została podjęta w wyniku wniesienia przez D. P. skargi powszechnej, przysługującej w oparciu o przepisy działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Przedmiotem takiej skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw (na mocy art. 227 k.p.a.). Organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw należących do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, jest rada gminy zgodnie z art. 229 pkt 3 k.p.a.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (jeszcze przed reformą sądownictwa administracyjnego) przeważał pogląd, że postępowanie w sprawie skarg i wniosków z działu VIII k.p.a. nie podlega kontroli sądów administracyjnych 3 (postanowienia NSA w Warszawie: z dnia 23 lipca 2001 roku, l SAB 213/00, niepubl., z dnia 21 września 2001 roku, l SA 2347/01, niepubl.)- Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny funkcjonujący w obecnym kształcie, który stwierdził, że rada gminy podejmując uchwałę w trybie skargowym ocenia działalność organu jako sui generis "zwierzchnik służbowy". Uchwała, która stanowi rozpoznanie skargi powszechnej w ramach podległości między organami samorządu gminy nie ma charakteru sprawy z zakresu administracji publicznej, zwłaszcza, iż przepis art. 5 pkt 1 i 2 p.p.s.a. nie przewiduje kognicji sądu administracyjnego w sprawach wynikających z nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach między organami administracji publicznej oraz wynikających z podległości służbowej (wyrok NSA z dnia 20 lipca 2004 roku, OSK 650/04, niepubl.).
Zatem rozpatrzenie skargi dotyczącej postępowania w sprawie skarg i wniosków z działu VIII k.p.a. nie należy do właściwości sądów administracyjnych.
W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.