Uzasadnienie
Ze skargą wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi.
Z przedstawionych dokumentów wynika, iż S.S. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Z tytułu emerytur, po dokonaniu potrąceń egzekucyjnych, wypłacane jest im 974,05 zł miesięcznie. Małżonkowie nie prowadzą działalności rolniczej, nie posiadają żadnych samochodów, maszyn rolniczych ani rachunków bankowych. Jedyny ich wartościowy majątek stanowią dom (137 m2) i nieruchomość rolna (0,95 ha). Miesięczne koszty utrzymania wynoszą około 600 zł. Stan zadłużenia na dzień 12 lutego 2009 r. wyniósł 303469,64 zł. W wyniku przeprowadzenia uzupełniającego postępowania wyjaśniającego ustalono, iż w domu skarżącego mieszka jego córka, jednak wspólnie z mężem prowadzi odrębne gospodarstwo domowe, a ich dochody nie pozwalają jej udzielić ojcu wsparcia finansowego. W poczet materiału dowodowego włączono pismo z 11 grudnia 2009 r., złożone przez skarżącego w postępowaniu o sygn. akt II SA/l 1016/09, w którym wyjaśnił on m.in., iż w skład wykazanej nieruchomości rolnej wchodzą trzy działki.
Zmiana ich charakteru prawnego ma umożliwić ich zbycie w celu spłaty długów. Skarżący wskazał, iż z uwagi na jego trudną sytuację materialną, reprezentujący go radca prawny zrezygnował z wynagrodzenia w całości.
Podstawę uwzględnienia zgłoszonego wniosku stanowi regulacja zawarta w art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami). Według niej, zwolnienie osoby fizycznej od opłat sądowych w całości lub w części następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Informacje poświadczone przez skarżącego skłaniają do wniosku, iż uwarunkowania jego zdolności płatniczej pozwalają na zaspokajanie tylko najniezbędniejszych potrzeb, stanowiąc wobec tego przeszkodę do uiszczenia wpisu.
Z tej przyczyny orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 wskazanej ustawy, powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.