Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztyniez 7 października 2010 r., sygn. akt II SA/Ol 730/10

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Skład
Sędzia WSA Adam Matuszak przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 7 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi M. D. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie ustalenia wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Uzasadnienie

M. D. w dniu 15 lipca 2010 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem Komendanta Powiatowego Policji w "[...]", skargę na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia "[...]", nr "[...]", w przedmiocie ustalenia wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat.

Z akt sprawy oraz wyjaśnień organu odwoławczego wynika, że zaskarżony rozkaz personalny doręczono skarżącemu w dniu 16 czerwca 2010 r., zaś skarga M. D., po przekazaniu jej przez organ pierwszej instancji, wpłynęła do Komendanta Wojewódzkiego Policji w dniu 19 lipca 2010 r. (data przekazania skargi do KWP pocztą resortową).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest bowiem możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie.

W pierwszej kolejności należy podnieść, że zgodnie z treścią art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), skargę wnosi się, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Zatem w niniejszej sprawie, skoro skarżącemu doręczono orzeczenie organu drugiej instancji w dniu 16 czerwca 2010 r., to ostatnim dniem do wniesienia skargi do sądu administracyjnego był dzień 16 lipca 2010 r. Sąd zauważa jednak, iż skarga wniesiona za pośrednictwem Komendanta Powiatowego Policji w dniu 15 lipca 2010 r. nie może zostać uznana za złożoną z zachowaniem terminu przewidzianego ustawą do dokonania tego typu czynności.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, w myśl którego, w przypadku wniesienia skargi do organu niewłaściwego, bądź bezpośrednio do sądu, o zachowaniu terminu do jej wniesienia decyduje data nadania skargi przez organ (sąd) pod adresem właściwego organu administracji publicznej (niepublikowane postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego 30 stycznia 2008r. sygn. akt I FSK 1724/06). W rozpoznawanej sprawie zatem za dzień wniesienia skargi należało przyjąć 19 lipca 2010 r., tzn. dzień jej nadania przez Komendanta Powiatowego pocztą resortową do KWP. Skarga w sprawie wniesiona więc została z uchybieniem 30-dniowego terminu, ponieważ ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upłynął w dniu 16 lipca 2010 r.

W tym miejscu należy podkreślić, iż wyżej powołane przepisy wyraźnie precyzują sposób i termin wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zaś doręczone skarżącemu orzeczenie organu drugiej instancji zawierało prawidłowe pouczenie w tym zakresie. Wobec tego, tylko czynność nadania (złożenia) skargi do Komendanta Wojewódzkiego Policji można traktować jako spełniającą powyższe warunki. Jednocześnie warto wyjaśnić, że art. 65 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, zgodnie z którym organ niewłaściwy w sprawie niezwłocznie przekazuje podanie do organu właściwego, a podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu, nie ma w sprawie zastosowania, dotyczy bowiem wyłącznie postępowania administracyjnego. To postępowanie już uległo w sprawie zakończeniu i obecnie zastosowanie mają przepisy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Biorąc powyższe pod rozwagę, nie można uznać za prawidłowe skierowania skargi do organu pierwszej instancji, a zatem dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty złożenia skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a., skoro na tym etapie postępowania niedopuszczalne jest zastosowanie trybu z art. 65 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (vide: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 października 2004 r., sygn. akt IV SA/Gl 647/04).

Należy podkreślić, iż wniesienie skargi po upływie terminu skutkuje jej odrzuceniem (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

W tym stanie rzeczy Sąd, uznając skargę za wniesioną z uchybieniem ustawowego terminu, oraz działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a postanowił, jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.